2 ERFELIJKE MONSTROSITEITEN. 



van Morren^'), dat nog onlangs aan Sachs aanleiding gaf tot zoo 

 belangrijke beschouwingen'*), staat als eenig exemplaar, als het ware 

 veilig tegen alle anatomisch onderzoek. Doch in niijn ras van An- 

 tirrhinum majus kamen in soininige jaren aan kiemplanten zulkc 

 gevallcn bij tientallen voor, met bladsymphyse, bekervorming en 

 allerlei andere afwijkingen, zoodat de vraag naar de oorzaak dcr 

 zoogenoemde eindstandigheid hier groote kans op een empirische 

 oplossing aanbiedt. 



Op de beteekenis der monstrositeiten voor de studie van de phy- 

 siologie der erfelijkheid heb ik reeds meermalen gewezen, ik acht 

 het overbodig hierop thans terug te komen. 



Om de genoemde redenen heb ik mij voorgenomen, van nu at, 

 aan de zaadlijst van den botanischen tuin te Amsterdam eenc 

 afdeeling toe te voegen, waarin de zaden van eenige der door mij 

 gekweekte monstrositeiten in ruil worden aangeboden. Aanvan- 

 kelijk bevat mijne lijst een twintigtal soorten, daar slechts enkele 

 mijner culturen voor den ruilhandel geschikt zijn. Ik hoop haar 

 echter allengs te kunnen uitbreiden, 



hi dit opstel wensch ik omtrent deze rassen mede te deelen, 

 welken graad van ontwikkeiing zij op dit oogenbHk bereikt hebben, 

 en wat men dus van het aangeboden zaad verwachten kan. In het 

 algemeen zijn echte monstrositeiten slechts gedeeltelijk erfelijk en 

 kan men bij omstreeks een derde der individuen op eene herhaHng 

 van het verschijnsel rekenen. Door een goede keus der zaden en 

 een goede cultuur laat zich dit cijfer soms belangrijk verhoogen, 

 door eene slechte behandehng gaat het gemakkelijk sterk achteruit. 



Het is niet mijne gewoonte telken jare al mijne monstrositeiten 

 te zaaien. Daarentegen bewaar ik het zaad in zoogenoemde con- 

 servatie-flesschen: de zaden worden hier door bijtende kalk ge- 

 droogd en droog gehouden; de blauwe kieur van stukjes cobalt- 

 chloride-papier dient tot een voortdurende controle. Volgens mijne 

 ondervinding vermindert de kiemkracht mijner zaden in 4 a 5 jaren 

 niet merkbaar, zoodat het geheel onverschillig is, of men versch 

 dan wel geconserveerd zaad uitzaait. , 



Men kan de nieeste mijner monstrositeiten in den tuin uitzaaien, 

 geve ze dan steeds een open plaats, veel ruimte en veel mest^). In 

 vele gevallen moet reeds bij het dunnen op afwijkende individuen 

 gelet worden, die men dan natuurlijk sparen moet. Uitzaaien in 

 een broeikas, verspeenen in potjes en laat uitplanten in den tuin 

 is in vele gevallen aan te bevelen, bemesting met koemest en zoo- 

 mogelijk ook met hoornmeel liefst niet te verzuimen. 



