ERFELIJKE MONSTROSITEITEN. 6 



individuen. In het najaar van 1891 zond ik zaden aan Prof, le Mon- 

 nier te Nancy. Op een cultuur van ongeveer 500 planten waren er 

 hier 25-30 % in spiraai, 60-65 % drietallig, en dus slechts weinige 

 atavisten. 



Sedcrt heb ik aan verschillende tuinen zaad gezonden. De cul- 

 tuur is zeer gemakkelijk, de plant altijd tweejarig. Zij vereischt 

 alleen veel ruimte, liefst 50 x 50 cm, of meer per roset. Men zaait 

 in April op rijen, bij laat zaaien vermindert de kans op gedraaide 

 individuen snel. Vroeg in het voorjaar kan men de spiraal-rosetten 

 uitzoeken en zoo noodig afzonderlijk planten. Men zorge slechts ze 

 met een groote kluit over te brengen^^). 



Geranium molle fasciatum. Zeer belangrijk wegens den sympodialen 

 bouw der Stengels, die de verbreeding tot enkele geledingen midden 

 in den Stengel beperkt. Zulke geledingen dragen dan verbreede 

 bloemen en vruchten, wier onderzoek alle aanbeveling verdient. 

 Want zij vertoonen een zoo bepaalde voorkeur voor de grond- 

 getallen 5, 10, 15, 20 enz., dat voor hunne polymerie eene veeltoppige 

 curve met grond verwacht mag v/orden. Een uiterst rijk materiaal 

 voor zulk eene studie kan op een klein bed worden verzameld^^). 



Geranium molle is tweejarig of juister winter-eenjarig. Zij wordt 

 bij voorkeur in Juni gezaaid, zoodra het zaad rijp is, overwintert 

 dan, ook bij sterke bemesting, voldoende en bloeit in Mei van het 

 volgende jaar. Zaait men later, zoo krijgt men kleinere planten, 

 zaait men in April of Mei, zoo worden de rosetten, bij bemesting, 

 zeer groot, doch sterven in den winter. 



In 1894-95 kweekte ik de zesde generatie, die wederom uiterst 

 rijk aan verbreede bloemen was. Zij droeg ruimschoots zaad, waar- 

 van echter in 1895 en 1896 niet gezaaid werd. 



Heliantlius annuus syncotyleus. De syncotylie, die in dit ras in 

 hooge mate standvastig is, heb ik in dezen band, biz. 506, beschreven 

 en afgebeeld. Individuen, wier zaad 90 % en meer syncotylen bevat, 

 zijn geenszins zeldzaam; de aaneengroeiing der zaadlobben komt 

 in alle graden voor, soms z66, dat de plumula daardoor verstikt 

 wordt, soms zoo, dat fraaie cotylbekers ontstaan. Atavisten, hoewel 

 in gering aantal aanwezig, ontbreken nooit; hun zaad geeft echter 

 weder een zeer aanzienlijk gehalte aan syncotylen. 



De invloed der syncotylie op den bladstand van het onderste 

 gedeelte van den stengel is duidelijk waarneembaar, soms zeer 

 aanzienlijk. Dit onderwerp is in mijne boven aangehaalde ver- 

 handelingen echter slechts even aangeroerd en verdient in alle 

 opzichten een nauwkeuriger studie. 



