ERFELIJKE MONSTROSITEITEN. 11 



middel van stuifmeel, dat in 1893 op gecastreerde bloemcii van mijne 

 gcwone Lamarckiana's werd gebraclit. Evenals voor Linaria en 

 Lychnis beschreven is, vertoonde toen de eerste bastaardgeneratie 

 de brevistylie niet; deze keerde eerst in dc tweede, in 1895, terug. 



In het jaar 1894 heb ik ^rms/y//.s--stuifmeel uit Hilversum ge- 

 bracht op stempels van lata in niijn proeftuin, onder de hierboven 

 vermelde voorzorgen. Deze bloemen droegen voldoende zaad, dat 

 in 1895 gezaaid werd. Hieruit ontstonden wederom geen kort- 

 stijlige plan ten, wel dikkoppige (lata's) en een groot aantal ata- 

 visten. Ik bestoof de lata's met stuifmeel van de 6/'ms/y//s-planten, 

 die, gelijk zooeven vermeld, in dat jaar in mijn tuin bloeiden. Zij 

 gaven een goeden oogst. 



Uit hun zaad ontstond in 1896 het bastaardras, dat ik 0. Pohliana 

 noem. Ik doe dit ter eere van Prof. Julius Pohl te Praag, die in 

 1894 op mijn laboratorium de vormen lata en brevistylis anatomisch 

 onderzocht. Zooals bekend is, ontdekte hij, dat de steriliteit der 

 meeldraden van lata door een woekering van de „Tapeten-" cellen 

 en die van het vruchtbeginsel van brevistylis door een abnormale 

 zaadknoppen-productie in het onderste gedeelte van den stijl ont- 

 staat. Ik wil verder niet verzwijgen, dat de naam 0. L. lata x 0. 

 L. brevistylis mij voor het practisch gebruik te lang voorkomt; 

 zulke namen mogen systematisch juister zijn, bij het nemen en be- 

 schrijven van proeven behooren zij m. i. door kortere te worden 

 vervangen. 



Men vergete daarbij niet, dat lata en brevistylis zelven reeds 

 bastaarden waren, daar zij eenslachtig zijn en dus slechts door 

 kruising met de soort of met andere varieteiten in stand kunnen 

 worden gehouden. Eerst in latere jaren nam ik de voorzorg ze met 

 hun eigen atavisten te kruisen, om zuiverder zaad te winnen. De 

 naam zou dus eigenlijk moeten zijn (0. L. lata x 0. L.) x (0. L. 

 X 0. L. brevistylis). Deze naam geeft de afstamming ten minste 

 in hoofdzaak zuiver aan. 



De 0. Pohliana bracht in 1896 deeis lata's, deels kortstijligen, 

 deels atavisten voort, en wel van alle drie omstreeks even veel. 

 Om zaad te winnen heb ik de lata's met de brevistylen bestoven, 

 en wel kunstmatig, ondcr uitsluiting van insectenbezoek. Zij droegen 

 voldoende zaad. Waarschijnlijk zuUen daaruit wederom dc drie 

 typen te voorschijn komen. 



Men kan dit zaad in April in den tuin zaaien, doch vooral niet 

 te dicht. Men lette bij het dunnen op de lata's, die dan reeds te 

 herkennen zijii, de kortstijligen en de atavisten kunnen eerst, ook 



