12 ERFELIJKE MONSTROSITEITEN. 



wanneer men liun type kent, kort v66r den bloei onderkend worden, 

 Bij goede cultuur en beinesting bloeien de meeste exemplaren in 

 het eerste jaar. 



Vroegtijdig zaaien onder glas, verspecnen in potjes met sterk 

 bemeste aarde en later uitplanten in den tuin levert veel grootere 

 en fraaiere planten en is zeer aan te bevelen. 



Papaver somniferum polycephalum, ook wel Pap. somnif. mon- 

 strosum genoemd. Ofschoon dit ras algemeen bekend en in den 

 handel is, heb ik het toch hier opgenomen, daar het voor proeven 

 alle aanbeveling verdient. Het zal trouwens later weilicht aan- 

 beveling verdienen een groot aantal bekende varieteiten en mon- 

 strositeiten in mijne lijst op te nemen. Zoo bv. Linaria vulgaris 

 peloria, Matricaria Chamomilla discoidca, Datura Stramonium 

 inermis, enz. enz. 



Picris liieracioides fasciata. Verbreede Stengels van deze soort 

 zijn niet zeldzaam (Penzig, Teratologie, II, p. 91). Zij hebben echter 

 voor de leer der erfelijkheid eene bijzondere beteekenis, daar Godron, 

 toen hij na uitzaaiing van nun zaad de monstrositeit niet zag terug- 

 keeren, de meening uitsprak, dat het verschijnsel niet erfelijk zou 

 zijn. En deze meening heeft meer aanhangers gevonden dan zij 

 verdiende^s). 



Ik heb mij daarom veel moeite gegeven, de erfelijkheid der fas- 

 ciatie bij deze soort te bev/ijzen. Uitgangspunt was een verbreede 

 Stengel, in 1887 vol zaad te Scheveningen gevonden en waarvan 

 tevens de vvortel naar mijn proeftuin werd overgebracht. Eerst in 



1894 gelukte het mij, na allerlei methoden beproefd te hebben, 

 onder de afstammelingen van deze plant eene fasciatie te krijgen 

 en uit haar zaad in 1895 in derde generatie de monstrositeit te zien 

 terugkeeren. Tevens bracht het zaaisel van 1894 een aantal twee- 

 jarige individuen voort, waaronder fraai verbreede rosetten, die in 



1895 tot breede bandvormige Stengels uitgroeiden. 

 In 1896 heb ik dit ras niet voortgezet. 



Plantago lanceolata ramosa. Uit de oksels van de bracteeen aan 

 de basis der aren komen zijaren voort, die meest in gering, soms in 

 zeer groot aantal aanwezig zijn^'^). Niet alle aren der zelfde plant 

 en evenmin alle individuen van het ras vertoonen echter deze af- 

 wijking. De mate, waarin zij optreedt, hangt deels van de keuze 

 van het zaad, deels van de cultuurwijze af. 



Mijn ras stamt af van een plant, die in 1887 bij Hilversum gevonden 

 en van daar naar mijn proeftuin overgebracht is. Gedurende zes 

 achtereenvolgende generatien heeft zich de afwijking herhaald; 



