EEN EPIDEMIE VAN VEROROENINOEN. 36 



besmettingsproeven te nemen, doch daarbij nooit noemenswaardige 

 resultaten verkregen. Lysimachia vulgaris plantte ik in Mei 1889 

 over van een vergroende groeiplaats; zij herhaalde het verschijnsel 

 in geringe en afnemende mate in dat jaar en de volgende en bleef 

 sedert gezond. Een aantal vergroende planten van Rubus fruticosus 

 bracht ik 1888 in mijn tuin; zij hadden een eigenaardigen habitus 

 met kortere takken en bleeker groene bladeren en behielden deze 

 eigenschappen tot nu toe (Oct. 1894). Maar eerst in 1894 bracht 

 een van hen een bioem met een grooten groenen kelk voort, zooals 

 die op de oorspronkelijke groeiplaats gezien waren. AUe andere 

 bloemen waren steeds normaal. 



Vergroende Trifolium repens plantte ik herhaaldelijk in mijn 

 tuin; zij bloeiden het volgende jaar soms normaal, soms echter zeer 

 rijkelijk en fraai vergroend. Het zou mij niet verwonderen, zoo deze 

 drie gevallen door andere Phytoptus-soovten veroorzaakt werden, 

 als de gewone vergroeningen. Zoo zou ook de Plantago major, aan 

 de lezers wel bekend door de belangwekkende studie van Dr. Costerus, 

 allicht tot een bijzondere groep kunnen behooreni). 



Eindelijk heb ik ook vergroende Crepis biennis en andere gewone 

 soorten in den aanvang mijner culturen overgebracht, die dus wel- 

 licht den oorsprong der besmetting vormen. Thans roei ik vergroende 

 planten bij voorkeur uit, ofschoon het niet vinden van den parasiet 

 mij aan de doelmatigheid van dezen maatresiel zeer doet twijfelen. 



DE EPIDEMIE VAN 1893. 



Terwijl in mijn proeftuin de vergroeningen in den regel laat ver- 

 schijnen en zeldzaam blijven, traden zij in 1893 reeds in de maand 

 Juli in zoo hevige mate op, dat mijn zaadoogst ernstig bedreigd 

 werd en van enkele soorten (b. v. klemdraai van Centranthus ma- 

 crosiphon) geheel verloren ging. Veel meer soorten dan ooit te voren 

 werden daarbij aangetast, vele rassen dus, die in een cultuur van 

 verscheidene jaren het verschijnsel nog nooit vertoond hadden. 



Daar ik van alle verschijnselen in mijn proeftuin van den beginne 

 af nauwkeurig heb boekgehouden, kan van deze epidemie eene 

 volledige beschrijving worden gegeven, lets wat tot nu toe bij ver- 

 groeningen niet het geval was. 



Deze beschrijving geldt den physiologischen en pathologischen 

 aard van het verschijnsel. Morphologisch zijn vele dezer vergroe- 



i) J. C. Costerus, Tntercarpellaire prolificatie bij Plantas^o maior, Bota- 

 nisch Jaarboek III 1891 biz. 124. 



3* 



