EEN EPIDEMIE VAN VERGROENINQEN. 43 



In dat jaar traden namelijk eveneens vergroeningen in mijn 

 proeftuin op, hoewel minder talrijic. Maar merkwaardiger wijze 

 ditniaal uitsluitend aan overwinterde planten en zoo vroeg, dat eene 

 besmetting na den winter buitengesloten was. Deze planten moesten 

 dus tijdens de epidemie van 1893 aangetast zijn, docii voor zoover 

 zij in dat jaar niet bloeiden, konden zij de gevolgen der besmetting 

 eerst in 1894 toonen. 



Hiernaar kunnen wij de vergroende planten van 1894 in twee 

 groepen verdeelen, n. 1. al naar gelang zij in 1893 ook bloeiden en 

 vergroend waren, of in dat jaar nog niet bloeiden. 



Tot de planten, die, in 1893 gezaaid, zoowel in dat jaar als in 

 1894 bloeiden en vergroend waren en waar zicli dus de vergroening 

 op hetzelfde exemplaar herhaalde, behooren: 



Hesperis matronalis, 66n plant. 



Lychnis fiilgens, enkele planten. 



Lychnis vespertina x diurna, talrijk. 

 ,, ,, X noctijlora, talrijk. 



Tot de soorten, die in 1893 gezaaid waren, doch niet gebloeid 

 hadden en die toch in 1894 vergroenden, behooren: 



Aquilegia Durandi striata, drie planten. 



Crepis biennis, twee planten. 



Geranium molle, 66n ex. 



Dipsacus sylvestris, 66n ex. 

 (Jit vrees voor eene herhaling der epidemie had ik in den winter 

 1893/94 het aantal overwinterde planten zoo klein mogelijk ge- 

 maakt. Tevens had ik de planten der eerste groep naar een ander 

 bed, in een anderen tuin overgebracht. Daar zij hier toch, in talrijke 

 exemplaren, de vergroening herhaalden, blijkt, dat de smetstof bij 

 het verplanten op of in de plant medeging. Ik teeken aan, dat de 

 Lyc/zn/s-bastaarden zonder kluit en nagenoeg zonder aanhangende 

 aarde overgebracht werden. 



Bij Aquilegia en Geranium molle vertoonde zich de vergroening 

 reeds in de eerste dagen van Mei; de aangetaste planten werden 

 allengs geheel vergroend en brachten geen enkele normale bloem 

 voort, ofschoon zij rijkelijk met groene bloemen bloeiden. 



De Lyc/m/s-bastaarden bleken tegen het einde van Mei ver- 

 groend te zijn, en wel in alle takken en in veel sterkere mate dan 

 in het vorige jaar; zij bleven door die misvorming zeer klein en 

 werden, uit vrees voor de besmetting, weldra verwijderd. Toch 

 vertoonden zich aan de overige, aanvankelijk normale bastaarden 

 van dit perk later in den zomer hier en daar vergroende takken. 



