OVER HET OMKEEREN VAN HALVE OALTON-CURVEN. 53 



af te zonderen. Het bleek toen, dat de curve tweezijdig, nagenoeg 

 of geheel symmetriscli vverd, terwijl haar top niet samenviel met den 

 top van de oorspronkelijke kromme, maar een afzonderlijk vormen- 

 middenpunt was, dat als gemiddelde eigenschap van de nieuwe 

 varieteit beschouwd moest worden. 



Voor mijne proef gebruikte ik toen Ranunculus bulhosus, eene 

 plant, die vijf bloembladeren heeft en er in mijne cultuur nooit 

 minder, maar zeer dikwijls meer voortbracht^). Het gelukte mij, 

 door selectie, hieruit eene varieteit te krijgen, op welke het ge- 

 middeld aantal bloembladeren eener bloem negen bedraagt, terwijl 

 planten met uitsluitend vijftallige bloemen door die varieteit niet 

 meer worden voortgebracht. 



Een ander geval biedt het aantal van de straalbloemen op de 

 hoofdjes der Composieten. De toppen van hunne krommen liggen, 

 zooals Ludwig vond, op de cijfers van de reeks van Braun, dus 

 op 5, 8, 13, 21, 34 enz. Naast den hoofdtop toonen zij somwijlen 

 bijkomende, kleinere toppen, die echter eveneens met de cijfers 

 van deze reeks samen vallen. Bij Chrysanthemum segetum vond ik 

 nu in een zaaisel een curve met twee nagenoeg even sterk ontwikkelde 

 toppen, en wel op 13 en op 21 straalbloemen. Dit gaf dus aanleiding 

 tot het vermoeden van de aanwezigheid van twee rassen. Ik heb 

 getracht, deze door selectie te scheiden, en dit is mij dan ook, in 

 den loop van eenige jaren, volkomen gelukt. Beide rassen, of juister, 

 varieteiten, hebben symmetrische curven, wier gemiddelde voor 

 het eene ras op 13, voor het andere op 21 straalbloemen per hoofd 

 valt. Eenmaal geisoleerd schijnen zij niet of slechts zeer moeilijk 

 in elkander over te gaan. Uit de cultuur met tweetoppige curve in 

 1892 isoleerde ik in 1893 en 1894 den vorm met 13 stralen, die dus 

 met de gewone wilde soort overeenkomt^). Eerst daarna kon ik, 

 wegens de groote gevaren van kruising bij deze soort, de selectie 

 van den tweeden vorm beginnen, die even volledig gelukte en in 

 1896 en 1897 voltooid werd'). Bij deze cultuur trad in het laatstge- 

 noemde jaar 66n individu op, waarvan het eindhoofd 34 straal- 

 bloemen had en dus met een nieuwen term van Braun's reeks samen- 

 viel. Ik heb van dit individu zaad verzameld; wellicht is het moge- 

 lijk, daaruit een vorm te winnen, wier straalbloemen per hoofdje 

 gemiddeld dit cijfer van 34 bereiken. 



i) Oj>era V, biz. 494. 



2) Opera V, biz. 558. 



3) Opera VI, biz. 4. 



