OVER HET OMKEEREN VAN HALVE OALTON-CURVEN. 65 



De beide eerste groepen waren van in schotels gezaaide en later 

 uitgeplante exemplaren; de beide laatste van in den tuin gezaaide 

 en niet verplante individuen. Het aantal getelde bladeren per 10 

 planten bedroeg 300 a 400. De viertallige bladeren zijn overal 

 duidelijk in de minderheid. 



Hetzelfde ziet men in de cijferreeksen, die in den loop van dit 

 opstel reeds aangehaald zijn of nog vermeld zullen worden. 



Vervroegd optreden der variatie. — Darwin heeft herhaaldelijk er 

 op gewezen, dat eene afwijking, die bij een plant eerst op zekeren 

 leeftijd zichtbaar vvordt, bij voortdurende selectie op allengs vroe- 

 geren leeftijd begint in te treden. Van dezen belangrijken regel geeft 

 onze proef nu een nieuw en zeer duidelijk voorbeeld, zooals uit het 

 volgende overzicht zal blijken. 



In de tweede generatie, in 1890, werden de eerste viertallige 

 bladeren in Juli, juist twee maanden na het uitzaaien, waargenomen. 

 Evenzoo in de volgende generatie in 1891. 



In 1892v/aren er een aantal planten, wier tweede of derde blad 

 reeds viertallig was, en e6n exemplaar, waarvan het primordiale, 

 gewoonlijk enkelvoudige, blad drietallig was. Aan alle overige 

 erven kwamen de vier- en vijftallige bladeren eerst later, soms eerst 

 veel later voor den dag. 



In het zaad, dat ik in 1892 oogstte, bracht elke zaaddrager eenige 

 kiemplanten met 2-3-schijvig primordiaal blad voort; op zeer enkele 

 exemplaren was toen (in 1893) het eerste blad na het primordiale 

 vijfschijvig. In de oogst van 1893, die in 1894 kiemde, waren enkele 

 plantjes met een vierschijvig primordiaal blad, lets wat ik vroeger 

 nog niet aangetroffen had. 



In nagenoeg elke generatie trad de variatie dus lets vroeger in 

 dan in de voorafgaande. 



Het gevolg hiervan is de toenemende scherpte der selectie ge- 

 weest, zooals die bij de bespreking van den stamboom reeds ver- 

 meld is. In de eerste generatie gold de aanwezigheid van 4- en 

 5-tallige bladeren op de volwassen plant als grond der keuze, in de 

 beide volgenden het % aantal dier bladeren. Met het voorjaar van 

 1893 begon de keuze naar de erfcijfers; deze cijfers waren toen nog 

 slechts voorloopige, daar zij op de beoordeeling der drie eerste 

 bladeren berustten; later werd alleen het primordiale blad als ken- 

 merk gebruikt. In de allerlaatste generatien werden alleen kiem- 

 planten met drieschijvig primordiaal blad voor zaaddragers bestemd; 

 die met een tweeschijvig blaadje werden daartoe niet meer voldoende 

 geacht. 



5 



