OVER HET OMKEEREN VAN HALVE GALTON-CURVEN. 67 



aantal abnormale bladeren toe, zoo zuUen zich deze, naar onderen 

 en naar boven, over een des te grooter deel der as uitstrekken, 

 naarmate zij talrijker zijn. In die mate zullen ook op dit gedeelte 

 de nonnale bladeren zeldzamer worden^). Een en ander verklaart 

 m. i. het vervroegde optreden voldoende. Goede rasplanten hebben 

 sinds 1892 steeds meer dan de helft hunner bladeren 4-meerschijvig 

 en daardoor wordt van zelve de kans, dat ook onder de allereerste 

 bladeren deze afwijkingen zullen voorkomen, natuurlijk zeer groot. 

 Ook voor de selectie hebben deze regels een belang, daar zij de 

 voldoende zekerheid geven, dat de beste erven over het algemeen 

 die zullen zijn, die het vroegste als zoodanig herkend kunnen worden. 

 En de uitkomst mijner selectie in de laatste jaren heeft omgekeerd 

 de juistheid van deze gevolgtrekking bevestigd. 



Omgekeerde halve G alio n- cur v en. — Dat mijne selectie de oor- 

 spronkelijke halve Galton-curven in syrametrische curven met den 

 top op den ordinaat van vijf bladschijven doet overgaan, is uit een 

 aantal der boven aangehaalde cijferreeksen reeds voldoende ge- 

 bleken. Enkele voorbeelden zal ik nog later aanvoeren. 



Thans wensch ik echter het merkwaardige verschijnsel te be- 

 spreken, dat er bij sterke vermeerdering van het aantal zeven- 

 schijvige bladeren niet een nieuwe symmetrische curve ontstaat, 

 maar slechts een zoogenoemde halve, die van 7 naar 3 afdaalt. 



Dit verschijnsel heb ik in 1894 onderzocht aan de plan ten, die uit 

 het op normalen grond gewonnen zaad van de plant Z 92 I ont- 

 staan waren (zie den stamboom op biz. 57) en die in Juli tijdens 

 de volste ontwikkeling gerooid werden, zooals op biz. 62 vermeld is. 



Het waren tien planten, elk met talrijke Stengels, doch nog niet 

 bloeiende. Enkele onderste bladeren waren natuurlijk reeds verrot, 

 de allerjongste waren nog toegevouwen. De overige bladen werden 

 voor elke plant afzonderlijk gesorteerd en geteld. De zoo ver- 

 kregen tabel heb ik in percentcijfers omgerekend; alleen deze zal 

 ik hier aanvoeren. 



Onder deze tien planten was er eene (A), wier curve nog den 

 oorspronkelijken vorm had, en eene (B), die eene symme^ische 

 curve toonde. Hare cijfers waren in percenten: 



i) Een zeldzaam regelmatig voorbeeld van deze groote periode trof 

 ik in 1894 aan een zijtak aan. Het aantal bladschijven, op de 8 afzon- 

 derlijke bladeren van dezen tak geteld en in de volgorde der bladeren 

 opgeschreven, te beginnen met het onderste blad, was 3, 4, 5, 6, 7, 5, 5, 4. 



5* 



