70 OVER HET OMKEEREN VAN HALVE GALTON-CURVEN. 



middennerf splitsen, Deze splitsing kan in het algemeen zeer ver- 

 schillende diepten bereiken, van tweetoppige bladeren tot gesplitste 

 phyllopodien toe. Geldt het een drietallig blad, zoo kunnen zich de 

 volgende gevallen voordoen. 



P Het eindblaadje kan tweetoppig zijn, met gespleten hoofd- 

 nerf. 2° Er kunnen twee eindblaadjes zijn; dit is dan een geval van 

 klaveren-vier, dat echter zeer veel zeldzamer schijnt te zijn, dan 

 het gewone geval. 3° Ook de steel kan min of meer diep gespleten 

 zijn; elke helft draagt dan aan zijn top een drietallig blad. 4*^ De 

 splijting dringt in de streek der steunblaadjes door; men heeft dan 

 b. V. op ^6ne scheede vier steunbladslippen en twee drietallige 

 bladeren. Op Plaat I, fig. 3, ziet men dit geval afgebeeld, waarbi] 

 tevens de okseltak ged^doubleerd is. Al deze gevallen komen niet 

 alleen in mijn ras, maar ook bij de gewone roode klaver voor. 



Zij zijn trouwens algemeen bekend en ik zoude er niet over 

 spreken, ware het niet, dat zij zoo licht aanleiding geven tot ver- 

 warring met de variatie, die ons in dit opstel bezig houdt. 



Treft de terminale verdubbeling of de splitsing volgens het me- 

 diane vlak een vijfschijvig blad en gaat het tot in of door de aan- 

 hechtingsplaats der bladschijven op den top van den bladsteel, zoo 

 kan deze daardoor twee groepen, elk van vijf bladschijven dragen. 

 Zoo is het 10-schijvige blad ontstaan, dat op Plaat I in Fig. 2 is 

 afgebeeld. Even zoo ontstonden in mijne culturen enkele malen 

 achtschijvige bladeren. Ook vond ik, in 1894, een blad met ge- 

 spleten steel; de eene arm droeg drie, de andere vijf, te zamen dus 

 acht bladschijven. Men zou zoo ook veertienschijvige bladeren 

 kunnen aantreffen. 



Het is duidelijk, dat men uit het voorkomen van zulke 8-10- 

 schijvige bladeren geen bezwaar kan maken tegen de stelling, dat 

 door het gewone, laterale dedoublement geen bladeren met meer 

 dan zeven schijven worden veroorzaakt. In mijn ras gelden zij als 

 eene bijkomende discontinue variatie, niet als een geval, dat tot 

 de continue vormenreeks van het ras behoort. 



Ongelukkig is in de literatuur, bij de vermelding van 8- of meer- 

 schijvige bladeren van klaver, niet altijd op dit principieele verschil 

 gelet. 



Bijkomende variatien. — Wanneer men selectie-proeven gedurende 

 eenige jaren voortzet, vertoonen zij bijna altijd bijkomende variatien. 

 Andere erfelijke eigenschappen, als die men wenscht te versterken, 

 komen van tijd tot tijd voor den dag. Wellicht is dit voor een deel 

 aan de goede voeding en behandeling der planten, zeer zeker voor 



