OVER HET OMKEEREN VAN HALVE GALTON-CURVEN. 71 



een ander deel aan het groote aantal exemplaren en het voort- 

 durende nauwkeurige onderzoek van deze toe te schrijven. 



Deze bijkomende variatien komen dan, als zij eenmaal gezien 

 zijn, van tijd tot tijd v^eer terug, sommige dikwijls, andere zeld- 

 zaam. Dit terugkeeren geschiedt nu eens in den lioofdstam van 

 den stamboom, dan weer in zijtakken daarvan, als men ten minste 

 verschillende lijnen aanlioudt. En het geschiedt, niettegenstaande 

 bijna nooit de individuen, die het toonen, tot zaaddragers gekozen 

 worden. Want voor de meeste proeven zijn de zuiverste rassen de 

 beste en bijkomende variatien dus niet gewenscht. 



In vorige opstellen heb ik doen zien, hoe dit terugkeeren pleit 

 voor de aanwezigheid van een erfelijken aanleg voor elk der be- 

 doelde discontinue variatien. in het bijzonder heb ik voor de 

 roode klaver het herhaalde voorkomen van bekers in mijn ras 

 beschreveni). 



Ik wensch thans nog enkele andere afwijkingen, die in mijn ras 

 herhaaldelijk voorkwamen en dus als erfelijk beschouwd mogen 

 worden, te vermelden. 



Tricotylen, zeer enkele tetracotylen en syncotylen komen in de 

 laatste jaren vrij regelmatig, hoewel steeds zeldzaam, voor, Evenzoo 

 enkele bontbladerige individuen en in meerdere. mate kiemplanten, 

 wier beide zaadlobben wit blijven. Ook hun hypocotyl blijft wit. 

 Zij ontplooien deze zaadlobben soms goed, soms onvolkomen en 

 sterven, als de tegelijk en in den zelfden schotel gezaaide plantjes 

 hun eerste of tweede blad ontplooien, uit gebrek aan voedsel af. 

 Zij komen telken jare en in het zaad van bijna alle zaaddragers 

 voor, meestal slechts enkele, soms zoo talrijk, dat zij het aantal 

 sorteerbare kiemplanten op onaangename wijze verminderen. In 

 1893 heb ik deze ,,ziekte" voor het eerst bespeurd. In de zaaisels 

 van de meeste zaaddragers van 1892 vond ik toen 1-3% witte 

 kiemplanten, in enkele 10-13 % (op omstreeks 200 kiemplanten). 

 Sedert komen zij telken jare voor. 



Fasciatien ontbreken in mijn ras niet, doch zij zijn er veel zeld- 

 zamer, dan men volgens de voorhanden literatuur verwachten zou, 

 daarentegen zijn bloemhoofdjes met gespleten as betrekkelijk 

 talrijk. Ik vond ze telken jare. 



Eindelijk de gevinde bladeren, die mij de belangrijkste bijkomende 

 variatie van mijn ras schijnen te zijn en die het wel de moeite zou 

 loonen, door selectie tot type van een eigen ras te verheffen. Ik 



I) Opera F, biz. 535. 



