100 PERIODISCH OPTKEDEN DER ANOMALIEEN OP MONSTREUZE PLANTER 



door selectie is tocgenomen, dit aantal in de upeenvolgende takorden 

 afneemt, daarbij overeenkomstig de wetten van Quetelet en van Lud- 

 wig in hoojdzaak van den eenen top naar den anderen overspringende. 

 Meer uitvoerige en meer systematische waamemingen zijn echter 

 vereischt, aleer men tot een nauwkeurige kennis van het hier slechts 

 geschetste verschijnsel zal kunnen geraken. 



Cytisus candicans Att ley anus. (Plaat I.) 



In mijn opstel over de erfelijkheid van synfisen heb ik een aantal 

 waamemingen over het herhaalde voorkomen van bekers in be- 

 paalde rassen in mijn proeftuin beschreven^). In het bijzonder heb 

 ik op een stamboom van Trifolium pratense quinquefolium aange- 

 wezen, hoe bekers in de eene generatie ontbreken en in de andere 

 optreden, en toch zoo veelvuldig gezien worden, dat aan een gemeen- 

 schappeHjke oorzaak niet getwijfeld kan worden. Deze oorzaak kan 

 geene andere zijn als een erfelijke aanleg, die zich, in dit geval, in 

 mijn ras sterker ontwikkeld vertoonde dan bij andere familien van 

 roode klaver. 



Wat in het bijzonder de bekers der Papilionaceeen betreft, heb 

 ik nog andere voorbeeiden genoemd {Trifolium repens, Robinia 

 Pseud-Acacia, Cytisus Laburnum), waar een of meer bladschijven 

 van het samengestelde blad in ascidien veranderd waren. Bij Tri- 

 folium repens merkte ik op, dat deze bekers, die daar zeer talrijk 

 waren, steeds uitsluitend aan de eerste bladeren in het voorjaar 

 voorkwamen. 



Dit verschijnsel wees reeds op een bepaalde periodiciteit. Maar 

 gewoonlijk komen bekers in zoo gering aantal op een zelfde plant 

 voor, dat de gelegenheid ontbreekt, onderzoekingen over hunne 

 periodiciteit te doen. Zelfs de bekers van Magnolia, waarvan ik er 

 in den loop van acht jaren op een groep van heesters ruim honderd 

 verzameldc, waren in verhouding tot het groote aantal bladeren en 

 takken te weinig talrijk, om een bepaalde wet omtrent hunne ver- 

 spreiding te verraden. 



Een zeldzaam gunstig geval voor dit doel heeft zich in het voor- 

 jaar van 1898 in mijn proeftuin voorgedaan. Het is de op plaat I 

 afgebeelde tak van Cytisus candicans Attleyanus. Van dezen heester, 

 die om zijnen grooten rijkdom van sierlijke gele bloemtrossen in de 

 . koude kassen van botanische tuinen veelvuldig gekweekt wordt, had 

 ik een jonge plant in een pot. Een der onderste takken van den 



i) Oj>era V, biz. 535 en 542—543. 



