102 PERIODISCH OPTREDEN DER ANOMALIEEN OP MONSTREUZE PLANTEN. 



het bekertje 5 maal vergroot, om den bouw duidelijker te kunnen 

 aangeven. Evenzoo zijn de figuren 9 en 10 geteekend. 



In blad 9 is het eindblaadje nagenoeg gelijk aan dat van blad 8; 

 het bekertje is iets grooter en iets wijder open. Een der beide zij- 

 blaadjes ontbreekt; het is niet afgebroken, want ook de plaats van 

 aanhechting is onontwikkeld. Het is bekend, dat somwijlen bij 

 bekervorming alleen de draadfijne steel aanwezig is, terwijl aan 

 zijn top de beker geheel ontbreekt, dit is dan slechts een nog hoogere 

 graad van misvorming in dezelfde reeks. Zulk een draadje is soms 

 uiterst fijn en zou gemakkelijk verloren kunnen gaan. 



In blad 10 is zoowel het eindblaadje als een der beide zijblaadjes 

 bekervormig; de bekertjes zijn klein en op den top van zeer lange 

 dunne steeltjes, zonder zichtbaar gewricht aan hun voet, gezeten. 



Blad 11 is nagenoeg gelijk aan blad 8; het is niet afzonderlijk 

 afgebeeld, maar zijn cijfer is naast de bijfiguur van blad 8 geplaatst. 



Blad 17 heeft een onvolkomen beker, doch van een ander maaksel 

 dan blad 7. Hier is de onderste helft van het blad normaal en de 

 bovenste bekervormig. De doorsnede bij c is dus die van een gewoon 

 blad, zooals ten overvloede nog in fig. 17 c is voorgesteld, 17 a toont 

 den beker van voren en 17 & van ter zijde. 



Stelt men, willekeurig, de onvolkomen bekers door 14 voor en 

 het ontbrekende zijblaadje van n" 9 door (14), dan heeft men de 

 volgende reeks: 



Men ziet hieruit, dat, wanneer het mogelijk was de intensiteit 

 der bekervorming feitelijk te meten, men waarschijnlijk tot de 

 constructie van een curve dier intensiteit zou kunnen geraken. Die 

 curve zou den tak tot abscis-lijn hebben en haar maximum op de 

 ordinaat van blad 10 bereiken. 



Het zou van belang zijn, deze periodiciteit met de periodiciteit 

 der overige eigenschappen op den tak te vergelijken. Noch de grootte 

 der bladeren, noch de lengte der internodien leende zich echter 

 daartoe. De bladeren zijn over het grootste gedeelte van den tak 

 zeer gelijk in grootte; de internodien wisselen te onregelmatig'in 

 lengte en met te kleine verschillen. Alleen de ontwikkeling der 

 okselknoppen toonde een duidelijke periodiciteit. Takjes vindt men 

 alleen in de oksels der bladeren 3-6, en wel zoo, dat blad 6 het best 

 ontwikkelde takje in zijn oksel heeft. Want dit had, op het oogen- 

 blik, dat de tak afgesneden werd, reeds 4 blaadjes met ten deele 



