284 OTHONNA CRASSIFOLIA. 



zijn dikker, maar minder gedifferentieerd, met minder pallisade- 

 weefsel en veel meer intercellulairc ruimten, met zwakkere opper- 

 huid en dunner cuticula. In alle weefsels meer ronde en dus minder 

 aaneensluitende cellen. De adaptie aan liet zeer vochtige zee-klimaat 

 is iiier overal duidelijk uitgesproken. Met de groote vochtigheid 

 werkt echter het eigenaardige, gedurende het belangrijkste deel der 

 groeiperiode continue licht der poolstreken te zamen. 



En dat dit liclit in dezelfde riciiting werkt, iieeft Bonnier door 

 zijne culturen in onafgebroken electriscli licht bewezen. Het labo- 

 ratorium hiervan werd in de Halles centrales te Parijs, in verbinding 

 met de electrische installatie dezer overdekte marktplaats, opgericht 

 en is, naar het schijnt, slechts zoolang in stand gehouden als voor 

 deze, uit den aard der zaak kostbare proeven noodig was. 



Allereerst werd bewezen, dat het electrisch licht, bij voldoende 

 sterkte en afgewisseld met nachtelijke duisternis, geheel op dezelfde 

 wijze werkt als het daglicht, Daaruit mocht dan worden afgeleid, 

 dat de proeven met onafgebroken electrische verlichting tot ver- 

 klaring der in het hooge Noorden waargenomen verschijnselen 

 mochten worden gebruikt. Den invloed, dien dit licht op de planten 

 heeft, noemt Bonnier met een korten en duidelijken term: etiolement 

 vert: de anatomische bouw is dezelfde als die van planten, die in 

 constante duisternis groeiden, doch de kleur is groen, veelal zelfs 

 donkerder groen dan die van aan het daglicht gegroeide exemplaren. 



In het onafgebroken electrische licht is de bouw van Stengel en 

 bladeren vereenvoudigd. Er is minder paHisade-weefsel ; de cellen 

 zijn ronder en losser, met meer en grootere intercellulairc ruimten; 

 het weefsel is saprijker, minder houtig, en met dunner opperhuid. 

 Doch de chlorophylkorrels zijn talrijk en donker groen, en komen 

 ook in weefsels voor, die onder gewone omstandigheden kleurloos 

 zijn, zoo bv. in sommige lagen van schors en merg. 



Een rechtstreeksche proef nam Bonnier nog met Alpenplanten, 

 door ze in de Halles centrales onder onafgebroken electrische ver- 

 lichting te kweeken. Zij namen hier, in hun nieuw aangelegde deelen, 

 den weekeren bouw der arctische planten aan. 



De flora van de Kaap wordt in het algemeen gekenmerkt door 

 een adaptie der planten aan betrekkelijk groote droogte; de bouw 

 van een aantal Kaapsche planten in onze kassen wijst dit ten over- 

 vloede duidelijk aan. In het bijzonder wordt voor Othonna crassi- 

 foliaeen cultuur op een goed verlichte plaats en in poreuzen zandigen, 

 voornamelijk uit minerale bestanddeelen gevormden grond aanbe- 



