286 OTHONNA CRASS I FOLIA. 



Het ges\acht Othonna heeft, evenals somniige verwanten, tweeerlei 

 vorm van vruchten {fieterocarpie, zooals bv. bij Thrincia liirta), doch 

 ik vond hieromtrent geen nadere gegevens, en bij ons hebben de 

 planten nog geen vruchten voortgebracht. Van Othonna carnosa 

 komt bij Durban in Natal een var: discoidea voori), evenals bij ons 

 van Matricaria Chamomilla, Bidens tripartita en andere Composieten. 



Othonna crassifolia Harv.-) trok het eerst mijne aandacht om 

 hare vleezige bladeren bij een bezoek te Parijs in September 1895. 

 Ik had daarvan oorspronkelijk slechts een klein zwak plantje, dat 

 in de plantenkas van mijn laboratorium met moeite den winter over 

 in leven gehouden werd. De plant gelijkt, door hare rolronde, in 

 punten uitloopende bladeren zoo zeer op een groote soort van Sedum, 

 dat men haar op het eerste gezicht voor een Crassulacee zoude 

 houden. Doch de kleine, op lange steeltjes gezeten gele bloem- 

 hoofdjes doen haar spoedig als Composiet herkennen, Zij herinnert 

 in haar bouw aan sommige soorten van Kleinia. Aanvankelijk 

 kweekte ik haar om deze overeenkomst met de Crassulaceeen, en 

 eerst toen ik de boven aangehaalde werken van Bonnier had leeren 

 kennen, ben ik tot een cultuur op grooter schaal overgegaan. 



Mijne cultuur omvat thans omstreeks 100 potten met meest zeer 

 rijk vertakte exemplaren; die in den tuin groeien ver over den rand 

 der potten heen, die in de kas vormen een dicht weefsel van hangende 

 Stengels, dat somwijlen een halven meter lengte bereikt. Al deze 

 planten zijn door scheuren uit een enkel individu verkregen en 

 voldoen dus in dit opzicht aan het door Bonnier als grondslag voor 

 zijne proeven aangenomen beginsel. 



In den zomer van 1896 had ik nog slechts enkele exemplaren, die 

 van tijd tot tijd door scheuren werden vermenigvuldigd. In Juli 

 1897 had ik er omstreeks 25, zoodat ik in September van dat jaar, 

 bij het brengen der planten in de kas, mijne proef kon beginnen. Ik 

 nam toen zes krachtige exemplaren, die in kleine bloempotjes (van 

 10 cM. diam.) stonden en plantte deze in grootere potten (15 cM. 

 diam.) met zandigen, poreuzen, goed bemesten grond; vooraf was 

 voor drie hunner de aanhangende aarde ten deele, voor de drie anderen 

 zoo goed mogelijk afgeschud. Doch van dit verschil in behandeling 

 zijn later geen gevolgen bemerkbaar geworden. Deze zes planten 

 zijn van September 1897 tot nu toe (Oct. 99) onafgebroken in de 

 kas van mijn laboratorium gehouden, waar zij dicht onder het glas 



i) Hooker, Icones plantarum, PI. 17 13. 



2) Onder den zelfden naam zijn door andere schrijvers andere soorten 

 behandeld. 



