302 EEN NIEUW ORGAAN 



De waarnemingen over het ontstaan der vacuolen zijn evenmin 

 gunstig voor de meening, dat deze het product van eigen organen 

 zouden zijn. Ware dit laatste het geval, dan zou men deze organen 

 reeds voor het ontstaan der vacuolen als dichtere korrels in het 

 protoplasma moeten zien. Nu valt echter het ontstaan der vacuolen 

 tijdelijk met het ontstaan der zetmeelkorrels te zamen, en het is 

 uiterst moeilijk te beslissen of tusschen de talrijke protoplasma- 

 korrels, die men voor zetmeelvormers moet houden, er wellicht ook 

 andere aangetroffen worden, die geen amyloplasten zijn, maar wier 

 functie het is, de bestanddeelen van het celvocht voort te brengen. 

 Ook rondom de jongste vacuolen heeft men tot nu toe geen eigen 

 w^and gezien. 



Er is echter eene andere reeks van waarnemingen bekend, die 

 als steun voor de meening van het bestaan van eigen organen voor 

 den turgor kan worden aangevoerd, Snijdt men groote cellen, b.v. 

 van Chara, Nitella, Vaucheria of Conferva onder water door, zoo 

 treedt een deel van het protoplasma door de opening naar buiten. 

 In dit gedeelte nu ziet men tal van kleine blazen ontstaan, die van 

 lieverlede in grootte toenemen, en weldra een aanzienlijken om- 

 vang bereiken. Haar wand bestaat uit protoplasma, haar inhoud 

 klaarblijkelijk uit een oplossing, die, hoe verdund ook, toch osmo- 

 tische kracht genoeg bezit, om betrekkelijk zeer groote hoeveel- 

 heden water door den wand heen op te nemen en dezen daarbij 

 aanzienlijk uit te rekken. Tot nu toe meende men deze blaasvor- 

 ming als een gevolg van de aanwezigheid van opgeloste stoffen in 

 het imbibitie-water van het protoplasma te moeten opvatten; de 

 meening is echter geenszins uitgesloten, dat elke zoodanige blaas 

 reeds in het normale protoplasma aanwezig was, doch hier zich 

 slechts als een der tallooze fijne korreltjes en blaasjes voordeed, 

 omdat het aan haar inhoud in de besloten ruimte der eel, en onder 

 den invloed van het eigenlijke celvocht, niet mocht gelukken, water 

 uit de omgeving op te nemen, en zich zoodoende merkbaar te ver- 

 grooten. Deze blazen zouden dan als het ware werkelooze orga- 

 nen voor turgorvorming zijn, en het vermoeden rechtvaardigen, dat 

 ook het celvocht zelf door zulk een blaas omgeven ware, zij het ook 

 dat deze door haar eigen activiteit in uiterst hooge mate uitge- 

 rekt was. 



Het medegedeelde moge voldoende zijn om aan te toonen, dat 

 de rechtstreeksche waarneming niet tot de ontdekking van een 

 ■eigen wand der vacuolen, en dus ook niet tot die van een orgaan 



