308 OVER LOOISTOF-REACTlfiN VAN SPIROGYRA NITIDA. 



door protoplasma en celwanden diffundeeren, en dan door die 

 deelen geabsorbeerd worden, die daartoe het vermogen bezitten. 

 Dringt dan langzamerhand het reagens in grootere hoeveelheid in, 

 zoo wordt dit gedeelte der looistof natuurlijk daar neergeslagen, 

 waar het geabsorbeerd werd, en niet daar, waar het in de levende 

 eel zich bevond. In het eerste gedeelte van dit opstel zal ik trachten 

 de gronden uiteen te zetten, die mij toeschijnen voor deze meening 

 te pleiten. 



Om volkomene zekerheid te erlangen, is het natuurlijk noodig de 

 door andere schrijvers beschreven voorbeelden zelf te onderzoe- 

 ken, en daarbij gebruik te maken van zoodanige methoden, als om- 

 trent het punt in quaestie eene zoo scherp mogelijke beslissing 

 geven. Het is nu geenszins mijn doel, dit onderzoek in zijn geheelen 

 omgang ten uitvoer te brengen. Ik wensch slechts het beginsel aan 

 te geven, waarop m. i. zulk eene methode kan worden opgebouwd, 

 en tevens de bruikbaarheid van dit beginsel te toetsen aan een 

 voorbeeld, waaraan door een ieder zoowel de absorptie van looi- 

 stoffen door verschillende deelen der cellen, als ook de bewijzen 

 voor de stelling, dat, in de levende eel, deze verbindingen alleen in 

 het celvocht liggen, gemakkelijk kunnen worden gecontroleerd. Ik 

 kies daartoe Spirogyra nitida, een draadwier, dat bij ons algemeen 

 in slooten voorkomt, en zonder moeite, jaren lang, in schotels met 

 water en klei in groote hoeveelheid gekweekt kan worden. 



Het beginsel mijner methode is de isoleering van bepaalde deelen 

 der eel van de overige, voor de inwerking van het looistof-reagens. 

 Komt het er alleen op aan, aan te toonen, dat de looistof zich in 

 het celvocht bevindt, zoo kan men de vacuolen, die dit vocht be- 

 vatten, van alle deelen der. eel isoleeren. Wil men zich daarentegen 

 overtuigen, dat de looistof in geen ander deel der eel is opgehoopt, 

 zoo behoort men den geheelen protoplast, door water-onttrekken- 

 de middelen, van den celwand te isoleeren en hem te dwingen zich 

 zoover te contraheeren, dat ook tusschen de vacuolen en de 

 overige organen eene, zij het ook slechts gedeeltelijke, scheiding 

 tot stand komt. Eerst nadat, in beide gevallen, deze isoleering be- 

 reikt is, voegt men het te gebruiken looistof-reagens toe. 



Op welke wijze men dit bewerken kan, zal in de beide laatste 

 afdeelingen van dit opstel, voor Spirogyra nitida, nauwkeurig be- 

 schreven worden. De ervaring heeft mij echter geleerd, dat ook bij 

 andere en met name hoogere planten, dezelfde bewerkingen tot 

 hetzelfde doel leiden. 



