Leporis dentes monströs i, 



dcscripti 



a 



Carolo Petro Thunberg. 



•/xberrationes a consuelo Naturae ordiue obveiiiunt in toto organico et vivo Oibe, et mons- 

 trositates sese osleuduut majores vel minores, pro gradu impedimentorum atque obstacu- 

 loruQi, qiiae tarn Animalia, c|uain Vegctabilia, sub naturali sua explicatione experiri so- 

 lenl. Duo itaque — Animalia coiiciescere, plures eoium partes delicere, aliae — duplicari 

 possuiit. JNlillia ejusiuüdi excmpla et phaenomena «pud Auctorcs oceurrunt, observala, no- 

 lala et descripta, semper adniiranda et liicis nnii parum Piiysiologiae liumaiiae subuiiiiist- 

 ranlia. Praetcritorum duoruin seciiloniiu in luceni edila Acta scienliarum impriuiis ejiis- 

 modi cxemplis — dilata sunt in scicntiarum augmciitum et ulilitatcm summatu iiuixiani 

 generis, 



Ante aliquot abliinc annos ad me misit carissimus olim Discipulus Cranium Leporis, 

 in provincia Sraolandia oecisi, cujus dentes incisores, extra omnem modum — excreti, loii"! 

 et monströs!, et quidem in utra<|ue niaxilla, siiperiori et iuferiori, sie ut dentes Elepbaulis 

 eburneos referrent, et ut milii obvenerit omniuo incredibile, quomodo Animalcuhun lioccc, 

 e Glirium ordine, rodendo vegetabilia, nutrire — sese poluerit. Aiiimal dudum erat occi- 

 suin, dura cranium iuit oblatuui, - sie ut iiullae in vivo objecto inslitui potucrint, Obser- 

 vatioues. 



Species est Leporis limUU Linnaci, in Fauna suecica descripti, sive Leporis lariabiUs 

 Auctorum, quae quidem species aestate cinereo colore, liieme niveo varieins, omuium vulga- 

 tissima in succiae omnibus provinciis occiu-rit. 



Descriptioncm et delinealioneni monstrosorum hornm dentium incisorura in ntraque 

 maxilla heic communico, ut inde ap])arcat, quo \'sque deforniai-i poluerunt instrumenta illa 

 cibaria, quae ad nutrimentum e corticibus et herbis capienduin rnaxime uecessaria, adeoque 

 liuic fiui apta esse deberent. 



Incisores, qui in omni Glirium ordine nuraero duo, et flgura truncata ac lata sunt, heic 

 in maxilla inferiori valde excreti obveniunt, iu longiludiiiem duorum pollicuin, poi recli 

 extra oris labia, sensini versus apicem curvali et sursum flexi, ac secundinu tolam longiln- 

 dineni fere exacte tciragoni; in ninxilla superiori, breviorcs sunt, vix pollicis lon"iludinc, 

 mullo magis curvali, et versus iufti'iora, qc simul oblique ad sinislruni flexi, iu basi ap- 

 proximali, in apicc divaricati. 



I 2? 



