24 imälsgeih Differtatio 
eatis., Alıa porro accedit ratio; etfi enim poli relpicerent 
emnes eandem plagam, vis tamen debilitaretur, immo et an- 
nihilaretur :ponemus enim, Magnetem in mille'dinidi particu- 
las, atque fingulis millefimam  integrae, feu priftinae vis 
competere partem; neque hoc improbabile eft; inuenit enim 
WHISTONVS, efle cireiter vires Maguetum in ratione (dia- 
metrorum, Jam vero cum finguli Magnetes perparvi ponan- 
-tur ‚’erit.diftantia MC fere diftantiae NC (Fig. I.) aequalis; 
vnde polus N fere eadem vi ac polus M aget, et huiussadti- 
onem deftruet :, dum econtra fi Magnetem habeamus maio- 
rem a. b. differentia inter ationes partium ak, etk b fit no- 
tabilis; vnde attra&tio priorum maior erit repulfione reliqua- 
zum, Et verä orietur altio, /Accedit tandem, quod particu- 
lae, puluerem ‘Magneticum conficientes,, fingulae perpar- 
vam habeant vim: hinc fi Magneti, ‘velet Acui offerantur, 
ftatim illud accipient virium genusy: quod Magnes aut Acus 
jis conciliare nititur, eodem modo, ac ferrum, Magneti vel 
Acui.oblatum, ideo tantum trahitur atque trahit, quod 
ipfum ab his corporibus vim magneticam acquirit: vt pluri- 
bus id probauit Cel BRVGMANNVS. (b) Efleötus ergo, qui 
in puluerifatione Magnetis locum habent,'a nulla vera Ma- 
guetis mutätione pendent, fed, vt ira dicam, accidentaliter 
tantum contingunt, 
_ His de Magnete vifis, perpendamus, quid de puluerifa- 
tione corporum ele&tricorum ftatuendum fit, et fingillatim 
idioslefirica vel:coörcentia, fingillatim analelirica vel deferen- 
tia examinemus, | 
Cor- 
(a), Apıd MVSSCHENBROEK. Diff. Exp; 80. 
(b) Tentamen Materiae Magneticae, to Franequerae 1765. 
