de Analogia Eleötricitatis et Magnetismi. 17 
Disimus, quae fit caulla, cur resita pro Ferro et Magne. 
te fe habeac. Videantus, quid de pulnerifatione corporum 
idioclettrieorum Gt ftatuendum ; 'verum vet hoc frat, ante 
ommia notum elle debet,, quid in ipfa commotione peraga- 
tur. Aft eanr diuerimode explicant Phyfici. Hine quae mihi 
probabilia, aut certa viderentur, alius forte infimae proba- 
bilitatis iudicaret. .‚Si,tamen hic quamdam inter Magnetis. 
mum et Ele£tricitatem conflituere velimus analogiam, vet 
diferepamtiam adelle/cenfere, necefle erit, vt conftet, vtrum 
haec idivelectrierratis deminutio accidentaliter contingat,, 
ana vera corporum mutatione pEendeat, 
Si autem perpendamus, commotionem tion obtinere, fi 
vitrum adhibeatur nimis eralflum, vt et fr minimam, infenfi- 
bilem etiam, habeat rimam : eo. contra effe praeftantiorem, 
quo, tenuius, fit vitrum, nonne flatuemus, requiri ad obti- 
nendam eommotionem, vt Auidum Eleetrieum quadam, non 
vero. fumma ‚dificultate per vierum ; aut corpus coercens 
quodeumque moueatur, non vero liberrime per illud transe. 
ac? Quod. fi it, nonne‘ftacuendum videbitur, puluerifätione 
corporis, idiocleltriei efieis. ve Auidum eledtiricum per eius 
poros maiori facilitate transeat, eaque nimia, quam'vt eomk 
motio inde fenfibilis oriatur, aut aeque fortis quam eodem 
eorpore integro? Si vero haec explicatio non penitus a vero 
aberret, fequetur, iterum, accidertaliter tantum contingere, 
yt,commotio minor ft, velmon fentiatur; et proinde Pulue- 
rifatione corporibus idiocledtricis, aeque parum quarn ferro 
aut magneti, eflentialem induci mutationem, et proinde, 
quae in effeetibus animaduertitur, diuerfitatem accidentalem 
tantum efle. Verum facile patet, hinc nullam analogiam 
deduci pofe, er PETE WEBEREEN NG 
E Per- 
