PRAEFATIO, 
Maesn tra&tare füfcipio, quae vet et vna eft e 
dificillimis atque fubtilillimis totius Philofophiae Naty. 
ralis, fic etiam fua fe commendat praeltantia. Quemad- 
modum enim Entis eit fapientiflimi atque potentiflimij, 
maximam diuerüfimorum eflettum copiam paucifimis, 
üsque fimpliciflimis producere cauflis; quemadmodum 
inde ab eo tempore, quo Naturam curatius inueltigare 
coeperunt Phyfici , plura etiam et fpe&tabiliora mirae 
huius et foecundiflimae fimplicitatis inuenerunt fpecimi- 
na, et:cum naxime detegere pergunt, atque fic, quam 
a priori nobis finximus, eandem experientia probatam 
confirmatamque percipimus Optimi Maximi Condi- 
toris notionem: ita etiam veri atque fapientis eit Phi- 
lofophi, indefinenter in variorum effeftuum, veyt prima 
fronte diuerforum fimilitudines inquirere, eosque ad 
minimum reducere numerum. Quo vero pulchrior eit 
haec inquifitio , quo momentofior, quo denique nefcio, 
qua voluptatis fpecie ad hanc proniores ducamur fimpli- 
citatem, eo etiam maiori cura lente nobis erit proce- 
dendum, ne Nubem pro. Iunone amplectentes, Ingenii 
noltri foetus cum ipfis Naturae agendi , operandique 
modis confundamus, Sunt enim Phoenomena, quae 
a \  eur- 
