de Analogia Eleötricitatis et Magnetismi. - 57 
Analogia haec prima fronte fat magna videtur; verum 
non ita bene procedit, fi curatius infpiciatur. ° 
Etenim rubigo fola hanc vim ferro non conciliat; aft di- 
citur; num ad hoc requiri videtur tempus, cum vis illa in 
vetuftis tantum , quantum faltem noui , inuenta fuerit ferra- 
mentis? Jam vero notum eft, tellurem ingentem elle Mag- 
netem, quo ferrum [ponte, et absque artis auxilio vires ac- 
cipit; hine temporis diuturnitas id elhicere videtur, vt vis 
illa conftans fiat, ac ferrum conftantes acquirat polos, Cae- 
terum quid foli rubigini tribuendum fit, vix poterit deter- 
minari, antequam exploratum habuerimus, vtrum ferrum ru- 
biginofum etiam illis in locis Magneticum reperiatur, in qui- 
bus ferrum ereötum fponte [ua vim Magneticam non acqui- 
zit, id eft, in quibus nulla datur acus Magneticae inclinatio, 
quod an. 1751 in oceano Atlantico prope Africae littora 
eirca ı2 latitudinis auftralis gradum obtinebat. Eflicit vero' 
hicce Magnetismi terreftris influxus, qui vtique hic aliquis 
et, vt vix legitima comparatio et analogia inftitui queat 
inter hanc ferri mutationem in corpus coercens, et mutatio- 
nem metallorum in co@rcentia, quando in calcem reducuntur, 
eum haec ipfa operatione idiogledtrica euadere videantur: 
quantum enim conftat, nulla datur Ele@tricitas vniuerfalis 
terreftris, quae hic concurrit, 
Immo dantur Philofophi, vt clar. D’ ALIBARD (a) et 
SIGAVD DE LA FOND, (5) qui hanc ferri mutationem in 
Magnetem partim Eleötricitati tribuunt; quoniam, inquiunt, 
H ferra- 
or sea: mensyarı 
(a) Experiences de Franklin. T. 1. p. 141, 
(0) Traiti d° Elätricitt. p. 6 
