82 RER _ Differtatio 
" repulfione fieri non poffe, vt Auidum exeat, ac iterhm in 
alam recedat, cum, vbi parua quaedam quantitas intrauerit, 
haec propter anguftiam alae efliciet, vt Auidum in ala eius- 
dem fit denfitatis ac Auidum in pede; ergo dari aequilibrium 
et reliquam magnam partem in pede remanere, vnde hie 
magnam vim exferere potefl, Aftfolida mihi non videtur 
haec exceptio, 
» 
' mo. Hoc procedere quodammodo poffet , fi armatura 2” 
Magnetefsparata magnam fuam vim exfereret, quod tamen 
fecus eft. Ergo Suidum ex armatura, vbi haec aufertur, 
iterum in Magnetem intrabit eadem facilitate, qua ex hoc 
exiuit in illam inträturum, Ala itaque tenuis fola confideran- 
da non eft, fed fimul cum Magnete, cui adhaeret, et adhae- 
rere debet. Fluidum ergo non in ala manebit, vbi repelli- 
tur, fed in Magnetem intrabit, donec omnia fint in aequi« 
librio; vis itaque peribit, 
2do. Si refponfio, quam nunc examinauimus, procederet, 
tunc inde fequeretur, quod armaturae parallelopipedeae vim 
nullo modo augere poffent, cum in’eorum pedibus Aluidum 
non coneentraretur: iterum vero repugnat experientia. Et 
ita quidem, vt cel. GASSENDVS (a) armaturam inuenerit, 
quae in eo confiftit, vt perforetur Magnes fecundum axin, 
et in foramine fiilus ferreus ponatur: illa vis Magnetum mul- 
tum augetur, fecus ac fecundum hanc fententiam fieri debe- 
ret, Immo tali armatura parallelopıpedea miaxime poteft au- 
geri vis, et quidem hunc in modun, 
Exp: 
A)a)d DIOG. LAERT. Lib. 10. T. I. p. 389. 
