N 
de Analogia Flettricitatis et Magnetismi. 87 
moueam pedi A. (Fig, 8) Ergo ferramentum ex utroque pede 
Auidum aceipit, illud ex vtroque in ferramentum decurrit, 
Si ergo ferramentum m n vtrique pedi fimul apponam, tunc 
ex B in m incurrit Auidum, ex Ainn, Hi duo curfus fibi 
font oppofiti: erge fi inaequales funt, tunc fortior v. g. ex B 
prodiens alterum fecum fert; ergo Auidum, quod ex A ex- 
ibit, vaa cum fluido ex B prodeunte iterum in A propelli- 
tur, necamplius parte C n ferramenti abforbebitur, Nullo 
 itaque modo procedit explicatio clar, CIGNA, etfi conceda- 
mus hypothefes, quibus fuperftrnitur, 
‚Vera autem phoenomeni ratio-haee mihi videtnr. Ferra- 
mentum m n vim Magneticam accipit, Ablata lamina agi- 
tatur acus differentia polornm B et A, feuB—A, Ferra- 
menti mn extremum m accipit e polo B vim auftralem ; fit 
haec = ‚ ef oppolita vi poli B, ergo altio huius poli eri£ 
B 
B — „; Extremum n ex polo A accipit vim borealem, fit 
haec — eaque oppofita eft polo'B: vnde hic aget differen- 
tia viium A — = Vnde adio .totalis rt B— A — 
A 
n. 
et hoc plerumque fie obtinebit: nam fupponimus hic,.polum 
B efle fortiorem : notum autem eft, idem ferrum, fi nimis 
magnum non fit, a fortiori Magnete maiorem acquirere vim, 
AN Hr RR: SB 
(z —_ ee Hinc effe&tus minor erit quam antea, fi = > 
Pet Bi: A er . 
Vbi vero m = 7 quod obtinebit, fi poli fere fint earum- 
dem 
