de Analogia Ele£tricitatis et Magnetismi, 89 
De hac explicatione nil addam , eum quae modo dixi- 
mus, futficere uobis videantur ; dicam potius, quae vera mihi 
videatur ratio. 
‚In primo cafo primum ferrum vin aceipit Magweticam, 
fecundum ex eo dependens eius polo adhaeret, adeoque ea 
plaga, in qua vis eft fortitlima; (Fig. 9) quod etiam de ter- 
tio caeterisque diceendum eft. Verum in fecundo cafu extre- 
mum m polo boreali adhaerens vim acquirit auffralem. Si er. 
go ipft pundto m fecundum ferrum appendatur, attrahitur 
'illud differentia virium polorum m et B, polus autem B er 
valıdior eft, et fat propinguas: vode fenfibilem edet noeivam 
adlionem. Porro vires pol mm diftantia € m citiflime decre. 
feunt, et in € funt nullae: vnde fi fecundum ferrum pundtis 
inter m et C mediis appenditur, debilifimis trahetur viribus. 
Verum ex illa expolitione patet, phoenomenon, de que 
loquimur, vniuerfale non effe, fed eius contrarium eontin- 
gere facile poffe. Nam fi priori cafır polus M vim accipit eo 
debiliorem , quo ferram M N fit lorgius, ponamns vim poli 
N elle partem x ipfius B; ergo fecundum ferrum adhaerebit 
ET 
Magneti, euius polus habet vim ; In fecunde eafız polus 
M maiorem acquirit vim, quam m in prime: nam primo per 
- polum B eamdem adipifeitur: fed' aftioni huius pol faccurrie 
actio pofi A, eum.extremum m fola hac adtione polum au- 
ftralem acquifiniffet, licet Babfuiffer. Tam vero fit yis poli 
m= 7 Vires erefcunt in ratione diftantiarum a centre M. ag- 
M netico 
