de Analogia Ele&tricitatis: et Magnetismi, 97 
odo. Attraftio eiusdem in illa diftantia, quae craflitiem 
alae aequat, t | 
ztio. Attraltio alae polo iundtae. Si vero ab hac abftra- 
hatur actio poli nudi No, 2 determinata, refiduum dabit adtio- 
nem ipfius alae veram. 
Sphaera ergo attradtionis, ex ipfa armatura non minui- 
tur; idque vel his etiam patet experimentis, 
Exp. LX, Noto .aftionem Magnetis nudi: addo armatu- 
ram vnam, ita vt pes acum refpiciat. Adtio reperitur mul- 
tum vel audta vel minuta, provt armaturam borealem vel 
auftralem adhibuerim, et primo borealis vel auftralis vis 
praeualuerit, 
Exp. LXI. Econtra fi vtramque appono alam, ac Mag- 
nes perpendicularis eft aequator#, fi praeterea vires ambo- 
rum armaturae pedum aequalesfunt, eadem erit adtio, acfi 
armatura abeilet, 
Huius vero phoenomeni ratiö faeile liquet; ( Fig. 14) nam 
vbi Magnes fie eft difpofitus, tunc poli M et N fimul agunt; 
hine acus non turbaretur, fi hi effent aequales: fi ergo Bake 
batur , mouetur per differentiam attionum amborum polo- 
zum. Admota armatura iterum duos habeo polos fibi oppo- 
fitos fimul agentes, quorum proinde adtiones fe penitus de-. 
ftruunt, fi armaturae funt aequaliter difpofitae, et vires acqui- 
zunt aequales. Hinc et in illo cafu, quo, acus nen turbatnr. 
facile eflicere poflumus, vt turbetur, Magnetem fc, huc zei 
illucinclinando, vt vna armatura propior fit acvi quam altera. 
Con- 
