de Analogia Eletricitatis et Magnetismi. 117 
cilius fugunt. Quid fit? Chartula conftanter duttori adhıae- 
et. Quae ratio ? Fluidum nunc a dudtore in chartulam Buit, 
ex eius- vero altera fuperficie a cufpide trahitur, educitur, 
Ait vero cel. CIGNA, experimentum hoc exemplum prae- 
bere adhaefionis Eleltricae conftantis ad fimilitudinem Mag- 
neticae attra@tionis. De hac fimilitudine dubito,. Vt enim 
hie attraltio feu adhaefio conftans producatur , requiritur 
corpus alterum deferens, quod praeter, dudtorem Eleftricum 
agit; requiruntur ergo duo corpora, ductor fe, et cufpis de- 
ferens, quae fimul in corpufculum duetori adhaerens agant, 
dum in experimento Magnetico nil requiritur praeter Magne- 
tem. Ergo corpus Ele@tricum fecus ae Magnes attraltionem 
non per fe reddit conftantem, fed tum tantum, quando alıud 
quid concurrit, quae differentia fat magna eft, 
Integra res pendere mihi videtur amodo, quo Ele£tri- 
eitas et Magnetismus vires fuas communicant, Attradtio 
conftans eft, quando corpus attrahens ei; quod attrahitur, 
oppofitam conciliat vim;; mutabilis vero et breuis durationis, 
fi vim ei conciliat eamdem. Prius femper, alterum Funquam 
in Magnetismo obtinet: prius raro in Eleftricitate, et non 
nifi apparatu compoßito de induftria adhibito, alterum ple- 
rumque et fponte locum habet. Quae differentia magna 
‚mibi videtur, _ 
CAPVT I 
Enucleantur Repulfionis Phoenomena. 
Notum eft, Magnetem alius Magnetis cognominem polum re- 
pellere; fic etiam corpora Eleltrica, quae eamdem haben 
e- 
