de Analogia Elettricitatis et Magnetismi. 119 
lis fiat; nam nulla datur ratio, cur vnus potius quam alter 
mutetur; et reuera faepe fumpfi duas laminas, aeque du- 
ras, aeque validas, neque vllam attra&tionerm inter has in- 
venire potui: et inueni etiam repulfionem eo facilius in atträ- 
&tionem verti, quo Magnetum poli magis funt inaequales, 
(a) Hanc vero in rem elegans hoc inflituit experimentum 
‘clar. CIGNA. (b) 
Exp. 'LXXVI. E filo pendeat tenuis acus ferrea im- 
praegnata, fed quae debilem tantum vim habet, Admouea- 
tur Magnes polo-cognomine: fed huic apponatur ftritura 
ferrea, Haec, vt arbitratur vir clar,, polum Magnetis mi- 
nuit: minuit faltem eius energiam: repellitur acus, Alt ftri- 
&turam aufero, Magnete in eadem remanente diflantia: illieco 
trahitur acus, repulfio in attra&tionem mutatur: remota vero 
ftriötura Magnes fortior euadit, vel faltem fortioris Magnetis 
vires agit. | 
Inaequalis durities idem praeftare poteft; nam ferrum 
mollius facilius per praefentiam Magnetis vim accipit quam 
durius. Ponamus ergo, laminam duriorem et molliorem eas- 
dem habere vires ac fe repellere; tunc tamen mollior facilius 
vim, quam durior ei conciliare nititur, accipiet, facilius 
mutabitur, et repulfio in attrattionem mutabitur, vt experi- 
mentis probaui, 
Multa alıa de hoc phoeriomeno, aliisque a drepulfionem 
pertinentibus dici poflent; fed haec fcopo noftro fuficiant, 
Li- 
(a) De his vide AEPINVM Tent, $. 78 — 182. 
(b) L. 177 $. 42. us 
