de Analogia Electricitatis’ et Magnetismi. ı12r 
nem vel mutatos reperiri, vel faltem generatos fuilfe polos 
tres loco düorum, et hine naturam vnius-fuilfe mutatam. Si 
ergo pro doltrina Eleltrica procedat fententia Aepiniana, fi- 
unt hae mutationes fecundum leges diuerfas, 
CAPVT mM. 
Generales quasdam obferuationes fitens, 
scheine praecipua attrationis et repulfionis phoe- 
nomena,. Patet autem ex iis, quae diximus, haec non 
effe ita übi fimilia, quam praedicantur; diflerunt enim in 
“eo, quod Magnes maxima, Eleötricitas parua tantum pon- 
dera fuftineat: quod, licet arte efliciamus, vt haec maiora fi. 
flineat, diuerfitas nihilominus adfit in modo, quo vires 
communicantur, praecipue cum aliquando duo Magnetes fe 
mutuo minori energia attrahant, quam quidem Magnes fer- 
rum purum attrahit, fecus ac in Eledtricitate obtinet, _ 
Differunt porro hae vires in eo, quod attraltio Magne- 
‚tica per fe fit conftans, dum EleÄtrica faepe, immo plerum- 
Que in repulfionem vertatur, et conftans reddi nequeat, nifi 
tali apparatu, qui eflicit „ vt Magnetis agentis altio mutetur. 
Cormeniunt equidem in eo, quod et Ele&tricitas et Mag- 
' netismus in diflita Corpora agant; quod e maiori diftantia 
agant ın Magnetica vel Eledtrica, guam in deferentia pura: 
, verum certum non eft, hinc vtrumque uidum fecundum eas- 
dem leges agere, qua tamen in re praecipua aualogia repe- 
zitur, | R sg | 
a. } BR‘; Yj-. 
