= 
de Analogia Eleötricitatis et Magnetismi, 147 
Nulla nouimus corpora, ne vel inter illa, quae optime 
Eleetrica euadunt, quae fponte fua vim quamdam Electricam 
habent. Saltem innumera huius generis dantur, et forte non 
omnia talia funt: ait enim el. GADD, vt initio iam dixi- 
mus, follilia, et praecipue Magnetem, originariam poflide- 
re Elettricitatem, eiusque figna praebere, vel ftatim ac e 
telluris gremio eflodiuntur, ‚absque eo, quod terantur, aut 
calefiaut, Sed, fi hoc ita efl, tunc vtique Magnes Elettrici- 
tatem hanc eitillime amittit. Quidquid fit, certum eft, innu- _ 
mera dari corpora, quae fponte nullam habent Ele£tricitatem, 
fed hanc demum tritu, aut calore accipiunt, dum econtra 
Magnes wim Magneticam fponte pofhdeat, et nullo opus fit 
tritu, vt haec augeatur. Nouimus porro, ferrum, praecipue 
vero chalybem, quae vim Magneticam femel acceperunt, hane 
diutifime per annos, forte per fecula conferuare, etfi haee 
variationibus obnoxia fit, dum econtra vis Eledtrica yalidif. 
fime in vitro, in lagena leidenfi exeitata tantum fpatio ali- 
Quot horarum menfiumue perduret. An haec phoenomena 
ab eadem pendent caufla? Sic fe, forte ratiocinari poflemus, 
Si corpora, quae femel Eleetweitatem habent, corpori- 
bus idioeleätrieis feu coercentibus perfedtilimis eingerentur, 
eius vis femel Accepta, vel excitata nunguam mutaretur,, 
nunquam ‚minueretur, praecipue fi corpora hanc vim pofi- 
dentia coercentia eflent optima; nanf tunc Auidum in ipfo- 
zum poris maxima mouetur diffieultate. Aer vero, vitrum, 
aliaque, quae nouimus, coercentia funt imperfedta; hine 
mirum ‚non eft, vim Eleöiricam femel acceptam fat cito 
perire, ; 
Ta Econ- 
