Du 
z 
de Analogia Ele£tricitatis et Magnetismi. 163 
+ Id equidem @ cireamftantiis alienis originem fuam ducere 
cenfet AEPINVS: (a) aft licet hoc admittamus, differen- 
‚tia nihilominus eadem manet, Aflumit nim, vir clar. Syfte- 
ma Franklinianum ; hinc cenfet, admoto polo pofitiuo N illum 
exceffu fuidi, quod continet, repellere Auidum in A (Fig. 20) 
eontentum, hinc illud ex A in B transire; ideo in A infra 
quantitatem naturalem mjnui, et proinde ibi polum generari 
negatiuum, ipfi polo pofitino N oppofitum, Haec autem illo 
fe haberent modo , fi corpus A B eflet perfelte coercens, fi 
proinde nil e fuido in polo N exiftente aflumeret: et reuera 
ita fe res habet, quando polus N remotior eft, Aft ipfo polo 
applicato extremitati A, haec, quae fluidum perfeäte non 
Coercet , allumit quamdam fluidi partem ex ipfo polo N: inde 
' fit pofitiue Eledtrica extremitas haec, ettota virga A B pofi- 
tiua'fit. Phoenomeni proinde rationem in imperfeÄta corpo- 
sum Eleftricorum coercentia ponit vir clar, 
‘Verum varia huic ratiocinio poflunt obmoueri: 
‚mo. $i corpus B A eft coereens imperfeltum, et ea de 
eauffa extremum in fe fufcipit uidum,, illud etiam eadem de 
caufla imperfe£te retinebit ; eadem itaque facultate et eodem 
tempore exibit , quo intrauit: ergo corpus A B ftatim excef- 
fum: huius fluidı amittet, in ftatum naturalem reducetur, 
‚omnisque vis erit deftrudta, fecus ac experientia teftatur. 
2%. Tune corpus NC partem quamdam e füo fluido 
amittet, illam fe, quam extremum A in fe fufeipit:: ergo hac 
communicatione corpus N C aliquid e fua vi amittet, dum ta- 
iz men 
(e) L. c, p« 251, 
