- de Analogia Ele&tricitatis et Magnetismi, 191 
tis femper adfunt benemultae, ‚Quod' vero me maxime du- 
-bitantem reddit , eft illa debilitatio , quae poft perattum ex- 
perimentum' aliıquamdiu fuperefle ftatuitur. ‚Nam excitata 
in vitro Eleftricitas pendet vel ab ipfo fuido, quod in vitro 
naturaliter ineft, vel a uido, quod aliunde aduenit. Sipri- 
us, ftatuendum eft, Magnetem Auidi naturalis quantitatern 
minuere, hanc tamen deinceps in vitrum redire, cum 
priftinus huie redeat vigor, Aft vndenam aduenit?. Si po- 
fterius, tunc Magnes hanc, quae alias in vitrum infueret, Au- 
idi quantitatem in fe reciperet, et a vitro abduceret; fed 
‚nonne tunc ipfe maxime reddi deberet Elettricus? et vnde 
‚zunc illa debilitatio, quae peradto experimento adhuc fuper- 
eft? Denique fi experimenta haec omni dubio fint maiora, 
qui fieri poflet, vt NOLLETVS, dum’Magnetes naturales et 
artificiales validos per 10 horas continuas eledtrizauit, nullum 
inuenerit Electricitatis deerementum ® Non poflum itaque non 
dubius haerere, et fateor , animum propenfum efle ad ftaru- 
endum, hic quasdam alienas concurrifle circumftantias: et 
apfe WINKLERVS addıt modeftia vero digna Philofopho : 
„Retuli, (quae vidi, fed non exigo, vt conclufiones generales 
„inde ‚efhiciantur, ac fi certo fiatuere vellem,  vim Magneti- 
„cam Eleetricitatis communicationem impedire vel minuere, 
Sic ratioeinatus fum: neque tamen experimenta neglexi, 
‚ea fedulo, et repetitis vicibus inftitui hune in modum,; 
Exp. VI, Eledtrometrum in ea a duftore pofui diftan- 
‚tia, vt nullo Magnete praefente feintillae non exirent.conti- 
nuae, fed interruptae , (quarum proinde numerns in determi- 
nato reuolutionum numero difci poflet computari, 
R Exp. 
