212 | Dilfertatio 
vtrumidtus fiant a borea ad auftrum, aut ab auftro ad bore- 
am, dummodo idem fit, maneatque ferri fitus, 
2do Conftat, ferrum hoc vires illas eo melius accipere, 
quo melius cum meridiano Magnetico congruit, quo mollius 
et; optime, fi igniatur, et tunc refrigefcat, ‚Sie fcoriae, quae 
a ferro candenti, dum cuditur, decidunt, Magneticae fiunt, 
et in meridianum Magneticum in folo reperiuntur expor- 
reetae, 
Ab altera parte quaedam etiam praemoneamus de mo- 
do, quo fluidum agit Eleetricum, ac corpora trauat, non 
vbi tranquille, lente tranfit, fed vbi tranfit fcintillae fulmi- 
nantis forma, ıd eft, vbi commotio lagenae leidenfis per 
corpora traiicitur. Vtique fluidum illud tune corporum par- 
ticulas agitat, contremilcere facit, tundit. Patet hoc ex iis ex- 
perimentis, quibus conftat, ımo feintillam hanc fulminantem 
corpora perforare, 24° dein illam eadem fundere: immo ita 
vt tenuiflima fila metallica per largiorem feintillam in fcorias 
vertantur, disrumpantur. In his autem experimentis fui- 
dum Eleetricum altera extremitate intrat, altera exit, vet 
multae docent obferuationes , multa experimenta. 
His pofitis liquet, quod fi nullus detur priuus Eledtricita- 
tis in Magnetismum influxus, aut finulla requiratur particula- 
ris, et hucvsque incognita difpofitio in particulis ferreis ad 
hanc illamve conftituendam polaritatem, quod tunc, inguam, 
aftio Auidi Eleftrici comparari queat cum ietu, ‚quem aliud 
corpus quodeunque in ferro Magnetico producit; et reuera 
il. FRANKLINVS, qui adeo multa inftituit experimenta circa 
virium Magneticarum per Eleetricitatem communicationem, 
arbi- 
