de Analogia Eleötricitatis et Magnetismi, 225 
Wilckiana dubium inüicere pofle, an non pofitiua Ele&rici- 
tas cum polo auftrali, negatiua vero cum boreali guamdam 
habeat relationem priuam, hucvsque non cognitam: alia 
vero experimenta his Wilckianis dire&te effe oppofita, 
CONCLVSIO GENERALIS 
AMBARVM PARTIVM. 
S; quaecumgque tum in parte prima diximus de Analogia, 
tum in, fecunda de Infuxu inter Eleätricitatem et. Magye- 
tismum, probe perpendamus, patebit, vt.opinor, duo haee 
virium genera prorfus efle diuerfa, pendere a caufhs diuerfs, 
fecundum leges agere diuerfas, nullumque in fe inuicem ha- 
bere infuxum, nifi forte quatenus Eleötricitas pofitina po- 
lum generare conatur auftralem,, negatiua borealem , immo 
et hunc znfuxum admodum videri et dubium et incertum, 
Huc itaque, fiquid video, huc tantum, et huc ad fummum, im- 
mo huc ad fummum probabilitate quadam, forte incerta, re- 
dire videtur maxima illa analogia, quam multi Philofophi 
inter Eleötrieitatem et Magnetismum pofuerunt. Ita faltem 
fentio, haud ignarus, hanc meam fententiam vniuerfali fere 
Philofophorum confenfui aduerfari. Verum rationes meas ex. 
pofui , et corroborare experimentis conatus fum, Has, om- 
niaque, quae in medium protuli, aequiffimo Boicorum Philo- 
fophorum iudicio libens fubmitto; dolet vero, quod a multis 
viris egregiis, quosque vniuerfos et fingulos maximi facio, 
diffentire fuerim coaktus, Verumille diffenfus ne vel mini- 
mum minuit profundam admirationem et exiftimationem fin- 
ceram, quae illorum virorum menti et celebritati debentur. 
Sed experimentis ac ratiocinüs, quae in medium Protulerunt, 
F f non 
“ 
