14 



cler Cod. Nicolai; dafür ist aber, wie schon bei Myreps. p. 522 D. 

 adnot. ed. Steph. παλιούρου βοτάνης zu lesen und gehört somit 

 zum folgenden.) σηρικά bei Cornar, ad Paul. Aeg. I. c. 81. 



Paliurus australis Gärtn. 



(Rosenthal 798. Fraas 93. Meyer bot Erläut. zu Strabo 

 pag. 176. Schol. u. Eutecnii Met. Nicand. Th. 868.) 



παλίουρον, παλιρέα (Myreps. ed. Steph. 437 D. und 400 D.), 

 παλιουρόκοκκον. Druckfehler ist: παλαίου ρου Paul. Aeg. V. 2. 



Zizyphus Lotus Willd. 



(Meyer bot. Eri. ρ. 175. Desfontaines recherches sur un 

 arbrisseau connu des anciens sous le nom de Lotos de Lybie in 

 den Mém. de l'acad. des sc. Par. 1788 ρ. 443 fg. — die Quelle 

 aller neuen Abhandl.) 



γαράκαντα κουκ, χασέκ, χελεΟ, χαυλέν, λυκιον (Diction. Medie. 

 Hisp. : Lycium, goma ο resudacion, de un arbol que se cria en 

 Licia, Llamado Pixicanta, que quiere dezir, espina de box.) 



29. Euphorbiaceae Juss. 



1. Euphorbia Characias L. 



(Fraas 87. Verhandl. d. bot. Vereins d. Mark Brandb. H. 

 5, 209. Lenz 653. Meyer Ι. 2<Ò2 fg. Heldreich 57.) 



γαλατζις, ^σίατζί^οί, γαλακτίς, γαλατζίδαι (Forskàl flor. Aeg. 

 pag. XX. hat γαλλατζίδα = Scabiosa maritima), τι,τημαλλος, 

 τι^ύμαλΧος, τι,^ύμαλλον, τουτουμάλος, τι'ίΓΰμ.αλον, 



χαρακία, χαράκιον, γόνος "Αρεως, μεζε'ρι,ο? 



Άσκληπίου διάδημα. 



Euphorbia spinosa L. 

 ιππιον, ιπποφαές, αυτογενές, πελέκι, γαλόχορτον. 



Bei Marceli. Empir, ist Hippophaes cap. 30. p. 382 F nicht, 

 wie Fée (Comm. zu Plin. 22, 12, 14) will, Hippophae rham- 

 noi des, sondern diese Euphorbia. 

 Euphorbia retusa L. 

 (Meyer II. 134. ΙΠ. 375, 86.) 

 πέπλος, πέπλιον, οξυ'φορον, οξύπουρον, οξύπορον, οξύπουριν. 



Euphorbia chamaesyce L. 

 χαμαισύκη, μήκων άορω'δης. 



