23 



85. Hypericineae DC. 



1. Hypericum crispum L. 



(Fraas 110. Diosc. I. 497. Ruell 3, 74.) 



προδρόμου βότανον, περίκη, ύπέρικον, σκληρών, ντατη, 



ντατηρωμ-έ — o^óvtov, ©"^ova (cf. 110, 3.). 



Hypericum perfoliatum L. 



(Rosenthal Synops. 749.) 

 άνδροσαίμ,ων. 



Hypericum Coris. 



(Diosc. Π, 568.) 

 κόρον, χορά, corin. 



Simon Genuensis: Coras est spés ypicö aput serapionem. 



86. Frankeniaceae St. Hil. 



1. Frankenia pulverulenta L. 



(Fraas 113. 138. Diosc. I. 518. 672. Π. 579. 641.) 



φροκαλίδα, κοΰτνε, άετόνιχ^ον, άετόνυχον, λιγοφαγούς, 

 λητάσπαρτις, λητωσπαρι,τίο, σαρξυφραγον, σαρξίφραγος (Lobeck 

 Proleg. 144), σαξίφραγος, σαρξίτραυον, σαρζόφαγον, σανσιφάγιες, 

 σάνσι φαγιε'ς, άλλ(.σραγγία, cf. Cornar, ad Paul. Aeg. ΠΙ, 45. 



Anguillara 302 : Alcuni chiamano lo Empetro ancora in Grecia 

 Prosfai con voce corrotta da Prasoide, scrivendo Aetio I. che ΓΕ. 

 si chiamava etiandio Prasoide. Auch bei Paul. Aeginet. ed. Steph. 

 620 E steht: Empetrum sive prasoeides; und in jener Stelle des 

 Aet. p. 25 E: Empetrum sive Epipetrum sive Prasoε(.des, 



87. Tamariscineae Desv. 



1. Tamarix africana Desf. 



(Koch's Beri. Wochenschr. 1862 No. 25. S. 199, u. Zeitschr. 

 f. d. gesammt. Naturw. v. Giebel 1862, 2, 273. Fraas 109. Held-, 

 reich 53. Meyer bot. Erläut. 79.) 



μυρίγκοτς, μύριγγας, μυριχη, φάνα, τάρφε, μερσινιά, μερσινεη. 



In Pseudo- Galen lib. de simpl. ad Pat. 87. G. Myrice mit 

 der verstümmelten Beschreibung von Diosc. 



