44 



2. Sambucus nigra L. 



(Fraas 15G. Diosc. Ι, 6Gß. Π, 640. Meyer Π, 78. 248. 397. 

 Sambuca III, 539. Bei Hildegard. 48 heissen die Früchte Ciclim.) 

 κουφοςυλεά (hodie κουφοςυληά und άφροςυληά; nach Forskàl 

 ρ. XXIV = Samb. racemosa L.) κουφαξυλαία, σέβα (Diefen- 

 bach Orig. Eur. 418), σκοβι,ημ., σαμ,οΰχοζ (σα;Λβουκο albauitice!), 

 άκταία, άχτίζ^'τάγι (pelasg. stok, — u; Matth. Silv. „Tachie est 

 Ebulus."), άκτη, άκτρα, λιβόρ'.ον. 



Sambucus Ebulus L. 

 κανωπον, χαμαι,άκτη, ακτή, έλιοσακτή, ευβουλος, εβουλον, 

 Όλμα, δουκωνε' (Diefenbach Orig. Eur. 324), δέκατον (ist es cor- 

 crumpirt aus dem vorigen?), εμ,πουλον, ενίρος. 



Simon Genuensis s. v. Actis: cameactis ebulus q infima seu 

 humilis actis akame q e j finium und s. v. Sambucus: habet alterum 

 genus magis sylvestre q greci acameerez alii elon vocant. _ Jenes 

 elon ist = έλειον. 



134. Caprifoliaceae Barth 



l.Lonicera etrusca Savi. 

 (Fraas 157. Diosc. I, 515.) 



πόλιον Αφροδίτης, κάρπα"^^ος, άνατολικόν, τούρκος, λανά^, 

 αγιόκλημα (hodie άγριοκΛημ.α, nach Forskäl ρ. XXII = Loni- 

 cera ca ρ rifoli um), έπαιτίτις, αηίνη (Lobeck Proleg. 219), μα- 

 τρισυλβια (bei Mjreps. 479, G. steht in der Anm. des Herausgebers : 

 ματρισυλβια. usus autem est Scribon. Largus (nämlich 129: περι- 

 κλύμενον, quam silvae matrem vocamus), ματριτζε'ρβια, περώημινεον. 



136. Stellatae L. 



1. Galium aparine L. 

 (Fraas 157. Diosc. I, 443.) 

 άπαρίνη (Orib. IV, 624, 33), άμπελόκαρττον, ομφαλόκαρπον. 

 Anguillara 217. Hoggi si chiama Spargula da gli Herbari 

 d'Italia, e in Grecia la chiamano κολι;ίδα (heute κολλητζάδα). 



