48 ^ 



Apulej. c. 96 hat ausserdem noch: hemionion, pyrgis, teu'crion, 

 Aegyptii Zenis, ahi sublabium, Ungua Macedonica. 



4. Borago L. 



(Heldreich 34. 79. Diefenbach Orig. Eur. 396 über das Wort 

 Borago. Unger Reise in Griech. 128.) 



μ,ίυουράκιν, μπουρακ, πουρακί,ον, βουράζα (bei Forskäl ρ. XXI).. 

 Ruellius 843, 25 officinis Borago, Galhs Borache, ahquibus 

 porrago. In der Anm. zu Myreps. p. 408, C steht: Nie. corrupte 

 πουράκιν habet. InteUigendam esse boragiaem hodie vocatam, ex 

 Mesue satis Hquet, qui hanc antidotum descripsit ante Nicolaum. 

 Bei Simon Gen. steht s. v. Borago: non reperio auctorem auten- 

 ticum facientem ca. de utroque (Borago und Buglosa), sed sl 

 scribit de una non scribit de alia. 



5. Anchusa tinctoria L. 



(Fraas 162. Unger Reise in Griech. 128: Alkanna tinctoria 

 Tausch. Diosc. I, 523. II, 584. Sim. Genuensis s. v; Paid. Aeg- 

 611, B. 62 L, D. Aèt. 7, G. ed. Steph.) 



κατάγχουσα, μυδουσα, έ'χι,ον, πορφυρίς, άλκφιάδιον (Schol. 

 Nicand. Th. 541. Eutecnii Metaphr. άλκ''β{.ον, έχιειον), άλκειβέλιον,^^ 

 άρχιβέλλιον, άχ^ουσα, ονόφυλλος, νωνεά, λιβυκη, βουινεσά^, λακκα 

 (bei Myreps. ρ. 388 Α. auch lacha. Vgl. Schmidt üb. griech. 

 Papyrusurkunden p. 144 fg.), ονοκλεία (vgl. όνόχειτλος Nie. ovo- 

 κίχλες Theophr.), λαδικίνη (? Salmas. 808, b, E. Schmidt 

 a. a. O. 145.) 



Anchusa italica Retz. 



(Diosc. I, 611. . Heldreich 79.) 

 γόνος αίλουρου, αύτουε'νριν βέσωρ, βουδογλωσσον (heute βοϊδο- 

 γλωσσα, pelasg. gluhe-lope), βόγλωσσον, άνσανάφ, ονο'^ουρι, άγρι,ο- 

 βουγλωσσον, τζανουχεί, λυσαλάν^η, άρνοπέτα, άρμ,πέτα, λψ,ωνον 

 (bei Aèt. ρ. 39, Ε steht hmonium sive cynoglossum; bei Apulej. 

 e. 42 in coli. Wechel. Romani libanion appellant), εύφρόσυνον. 



Anguillara 254. chiamano questa in Grecia hoggi κλυκάψι,ς. 

 d. h. Lycopsis. 



7. Symphytum officinale L. 



(Lenz 536. Anguillara 249.) 

 φλομονιδιον — ράσδον, ράσδιον? 



