63 



Emp. 252, D), μεκιατο, μεκιάτουρα, μασιτίπως, μασΰτυπος, 

 μασύτει,πος, ζηλίαυρος, τ2:ητζ, τζητζη, ζίτζη, μασουχά, μασουά- 

 φι,ον, άλίουρος, άλιουρόφ^αλμος, άπλάτιον, αντουρα, τάντουμ? 

 τοΰρα, τουρα δουπάτω, αίμα δφ'^αλμοΰ, αίμα οφελίμου, αίγϊτις, 

 πελαγίτις, σαυρίης, y,égxs,g, κερκεραφρων, άερίτη, σαπουνίδα, 

 ύακοίνα. (Diefenbach Orig. Eur. 416 s. ν. ααποί^α. u. Samolus), 

 νυκτερίτις (so muss es auch bei Theocl. Prise, heissen, nicht Nycte- 

 ridis radix IV, p. 82), κολλα'ριον (Ruell. p." 569), OxaHs? (Janus 

 Zeitschr. Ili, 183), |morgellina, gallinae morsus (Ruell. 568). 

 Hermes Trisraeg. unterscheidet auch wie Diosc. eine rothe und 

 eine blaue (vgl. Orib. IV, 561, 35). 



3. Lysimachia atropurpurea L. 



Da λυχνίς, λυχνιτι,ς, "^^ρυαλλις nicht blutstillend sind, bei 

 griechischen Aerzten nichts ähnliches vorkommt, so ist bei Paulus 

 Aeg. III, 24 statt η την καλουμένην λυχνίδα εν'^ες τω μυκτήρι 

 wohl das λυσιμάχ^ιον zu substituiren, dessen Dioscorides und Mar- 

 ceUus Empiricus in dieser Beziehung erwähnen. Ueber ^ρυαλλίς 

 vgl. Schneider Nicand. p. 101. 



4. Coris monspeliensis L. 

 (Diosc. I, 512. II, 574.) 



σύμφυτον πετραίον, πετραϊον. 



Nicand. fragm. 71, 2 ed. Schneider. 



Anguillara p. 249. Simphito primo. Diversamente si legge 

 una clausula in Dioscoride nel capitolo del Simphito Petreo, alcuni 

 leggono φύλλα κεφάλια ώς ^ύμου: ma cosi sta male: peroche 

 bisogna leggere φύλλα και κεφάλια ώς ^υμου. altri leggono κεφά- 

 λια δέ ώς ^ύμου. e cosi leggendosi ad un modo i rami, e le foglie 

 di questa pianta scranno simili all' Origano, e stando il testo ad 

 un' altro modo i rami scranno simili all' Origano, e le foglie al 

 Thimo. Ma, perche non conosco pianta veruna, che si confaccia 

 à ninna di queste descrittioni : non posso dirne altro. 

 9. Cyclamen graecum Lk. 



(Fraas 192. Diosc. I, 303. Heldreich 104. Lenz 548. An- 

 guillara 175: Pan porcino.) 



άρκάρ^ άρχρα, τριμφαλίτης, άρτανη^ε, κάσσαμον (cf. fam. 13), 



