127 



dell' Equiseto, over Coda di Cavallo la prima specie è da volgari 

 chiamata Asprella, e usasi à nettar i piati di stagno. La seconda 

 si chiama in Bolognese Guuoni. ne altro dirò supplendo Dioscoride. 



251. Filicels L. 



1. Polypodium vulgare L. 

 , (Fraas 315. Lenz 738.) 



"Έρμου βαίν, αίμα όνου?, φιλικλά, άνάσφορος, δασυκλωνος, 

 διαπί,σφάκ. 



Apulejus C. 83 habens in foliis singulis binos ordines puncto- 

 rum aureorum. Libr. Dynamid. ed. Mai pag. 448: Radiolum i. e. 

 Felicina cum punctis aureis. Simon Genuensis: ar. vocatur bisbeigi 

 ab y pomate in libro de regimine acutorum felicinum vocatur. 



7. Aspidium L. u. Pteris L. 



(Fraas 315. Lenz 739. Günther ZiergeΛV. d. Alten 22.) 

 πτέρι,ς (Diefenbach Orig. Eur. 403), πτε^ίνεον, πτέρυγα. 

 Marceli. Emp. Pteris i. e. Filicula, quae Ratis Galice dicitur, 

 quaeque in fago saepe nascitur pag. 354, D. 



8. Asplenium Ceterach L. 



(Fraas 316. Diosc. I, 480. Lenz 742. Unger Reise in 

 Oriech. 115.) 



ασπληνον, σπληνίον, κι"^Όπτε'ρ(.ον, λι^οπτέρι,ον, πτέρυγα, 

 σκολοπένδριον , σκολοπέτρι, σκολοπέτρων, σκολοπέντρι, μιονίδα, 

 μιονήτις, άτοΰριος, ^τευκριον, φριγητης, φρυγία, φρυγίτις, 

 φι,λτροδότης, αίμα γαλής, σπληνοδάπανον , χρησοφάλανον. 



Zu Myreps. 530, D sagt Fuchs in d. Anm.: graece est σπλη- 

 νοδαπάνου, hoc est herbae lienem absumentis; quare eam intelligit 

 herbam quae alio nomine asplenon dicitur. Paul. Aeg. 640 G: 

 Scolopendrium est asplenon. Simon Genuensis: Asplenon aut 

 scolopendria aut splemö . . . arbitratus . . . hoc esset quam moderim 

 vocant cetarach et ipsam pro scolopendria . accipiebant: vero in 

 libris antiquis et graecis vidi depictam eam secundum formam eins 

 quam linguam cervinam vocant, excepto in uno antiquo libro ubi 

 erat istius ficture quam dia. describit. 



