24 



stirp. arrag. mant. p. 168- Lychnis pyrenaica Berg. L. nummnlaria 

 Lap. Silene glaucifolia Lag. ? sec. diagnos. in Varied. de cienc. art. 

 1805. p. 213.) Pl. exs. coll. ven. n. 385. 



Ad muros umbrosos monasterii anliqui San Juan de la Fena in 

 Aragonia superiore ad alt. 3300', illo loco jam a cl. Asso detecta! 

 et in Synopside 1. c. satls bene descripta! Julio c. fl. et fr. 



Obs, Altera species hujus generis structura seminis pr»cipne 

 funiculo umbilicali e filis articulatis composito semen pulvinaris in- 

 star cingente persingolaris et a ceteris Sileneis bene distincta est: 



P. Lagascae Willk. (Silenopsis Lagascae Willk. Bot. Zeit. 1847. 

 p. 237. Silene glaucophylla Lag. in Iierb. Boutelouano. S. saxicola 

 n. sp. Lag. in herb. reg. Hladritens. S. glaucifolia? Lag. sec. sta- 

 tiones *). 



Multicaulis , caulibus tenerrimis adscendentibus simplicissimis 

 unifloris vel inde a medio dichotomis paucifloris; foliis membrana- 

 ceis , radicalibus cauliuroque juvenilium petiolatis lanceolatis, cauli- 

 nis sessilibus basi subconnatis, inferioribus lineari-lanceolatis, mediis 

 (maximis) ovato-lanceolatis, summis roinoribns lanceolatis , omnibas 

 acutis ^ floribus solitariis vel laxe paniculatis, petalis cuneatis retu- 

 sis, seminibus nigris. 



Hab. in montibus regni Legionensis prope Caldas, Valgrande, 

 Villadangos, Pajares, Arvas, in cacumine Penafurada. Lagasca! 

 Tota planta glaberrima habitu Silenes rupestris, sed omnibus parti- 

 bus major. Rhizoma tenernm multiceps. Folia in sicco viridia 

 glaucescentia, radicalia cauliumque juvenilium 1 — 1' i poll. paris. 

 longa, petiolis laminae longitudine, caulina media 6 — 8'^' longa, 



*) In herbario re^. Madr. una eademque plaj^ula ntramque Petrocoptidig spe- 

 ciem continet. Adjecta e&t Schedula ab ipsoLa^asca scripta^ nomen „Si- 

 lene saxicola n. sp/' atque easdem stationes exhibeng^ qnas schedula La- 

 gascana in herb. Boutelouano ,,Sileni {;Iaucophyilae^^ attribuit. Qua re 

 patet , schedulam illam herbarii Madritensis ad Petrocopt. Lagascae perti- 

 nere neque ad P. pyrenaicam. Jam vero quum ^,8ilene glaucifolia" ae- 

 cundum ipsum Lagas cam in cadem rr(j;ione «rescat, quam PetrocoptisLa- 

 gascae inhabitat, probabile esse videtur , Silenem etiam glaucifoliam nil 

 nifci Petrocoptidem meam Lafrascae vsse. 8ed dia^rnosis 8. p;laucif'oliac a 

 cl. La{Ta8ca l.c. data: „caulc procumbrute ramoso iolioso, foliis ovalis ob- 

 tusig, infcrioribug pptiolatig, superioribus ferc subcordatis, floribus parvis 

 paniculatig ^ calycibus clavatin, petaliii obovatiH" Petrocoptidi pyrenaicac 

 melius convcnit , quam I'. Lajrascae^ cujus folia superiora numquam cor- 

 data vidi et cuju» flores ii» P. pyrenaicac majores sunt. Fortasse S. gl«u- 

 cifolia planta a Petrocoptidis speeiebiiB diatincta et revera ad Siieues refe 

 renda e»t. Quam quaeHtioneui non nisi specimina S. glaucifoliae origina- 

 lia, quae in herb. reg. Madr. desiderantur , discernere postunl. 



