97 



radicalibus non rosuiatis; bracteis ovatis acatis repando-dentatigmar* 

 gine subrevolutis basi lanato hirsutis; floribus distincte pedicellatis 

 (pedicello calycis tubum aequante'), calycis laciniis subulatis pungen- 

 tibus margine parce lanato-ciliatis corolla multo brevioribas. 



Hab. in glareosis montis Moncayo in consortio speciei antece- 

 dentis sed multo rarior. Legi d. 15. Julii cum floribus. 



Radix crassa lignosa, eaules numerosos 2 — 3 poUices longo* 

 edens. Caules angulati inferne setosi, soperne glaberrimi. FoIiaS^^' 

 longa laete viridia nervo medio albo percursa utrinque glaberrima, 

 Capitulum 4 — ^"' latum. Bracteae flores subaequantes macronatae, 

 acutae vel obtusae laete virides. Laciniae calycinae anguste suba- 

 latae tubo triplo longiores vix mediam corollae partem aequantes. 

 Corollae pallide coeruleae laciniae lineares apice breviter acuminatas 

 acutiusculae. Filamenta calyce malto breviora. Stylns clavatas co- 

 rolla longior. 



Species afBnis antecedenti , J. amethysteae Lag. Rodr. et J. 

 sessiUflorae Boiss. Reut. diagn. pl. n. hisp. p. 21. A J.hutnili, cui 

 quoad figuram et structuram floris valde similis, differt caulibus multo 

 longioribus superne nudis glaberrimisque (nec usque ad capitulam 

 foliatis pubescentibus sub capitulo tomentosis), foliis angustioribus 

 radicalibus non rosulatis, capitulis minoribus, bracteis angustioribas 

 margine revolutis, floribus longius pedicellatis, calycis laciniis anga- 

 stioribus multo minus lanatis. J. amethyslea foliis spathulatis mar- 

 gine usque ad apicem fere loiigissime ciliatis, caulibus usque ad ca- 

 pitulum foliatis , capitulis majoribus , bracteis integris ametbysteis 

 glaberrimis, calycis glabri laciniis corollam subaequantibns a nostra 

 distinctissima est. A J. sessitiflora denique, cui nostra habitu simillima, 

 abunde differt floribus sessilibus et laciniis calycinis corollam «ab- 

 aequantibos. Species inter J. sessilifloram et J. humilem collocanda. 



Obs, Cl. Cossonius J. sessilifloram Boiss. Reut. nil niti 

 varietatem J. perennis L. esse existimat, quam intermediam vocat, 

 propterea quod transitum a J. perenni ad J. humilem L o i s. efft- 

 cit. Ipsam J. humilem aeque ac J. amethystinam nil nisi varieta- 

 tes J. perennis esse verosimile ei videtur. Qua opinione admissa 

 nostra etiam species ad J. perennem ut varietas ducanda erit. Cf. 

 Cosson Notes s. qu. pl. nouv. crtt. rar. du midi de TEspagne. Fasc. 

 III. (1851) p. 121. 



Wahlenbergia, 



627. W. hederacea Rchb. pl. crit. V. t. 480. 



Locis muscosis irriguis montiom cantabricorum et tractus cen- 

 traUs; in vaUe fluvii Bidassoft) mense Junio nondum florens; ad ri- 



18 



