LEVENSVERSCHIJNSELEN DER PLANTEN. H 



wieren, voor zoo ver ik die heb kunnen bijeen brengen, te zamen 

 stellen. Hierbij is echter een kritiek der opgaven noodig. Het water 

 der warme bronnen komt met een bepaalde, voor elke bron verschil- 

 lende, temperatuur omhoog, en stroomt dan in de meeste gevallen 

 als een beek verder. Hierbij verkoelt het natuurlijk. Ook aan de ran- 

 den van eenigszins groote bassins, in wier midden het warme water 

 omhoog stijgt, kan reeds een lagere temperatuur heerschen. De op- 

 gave van de temperatuur der bron, dat is van de temperatuur, waar- 

 mede het water te voorschijn treedt, is dus onvoldoende om de tem- 

 peratuur van in de bron verzamelde wieren te kennen. Hiertoe is 

 steeds noodig dat de bol van den thermometer tusschen de wieren 

 gehouden is. Ik citeer in het volgende dus alleen de waarnemingen^ 

 waarbij aan deze voorwaarde voldaan is. 



Ehrenberg i) vond op Ischia in warme bronnen zoden van leven- 

 de Oscillarineeen en Eunotien, wier temperatuur 81 — 85o bedroeg. 



Cohn 2 ) vond in den Carlsbader Sprudel geen vegetatie in water 

 van meer dan 54o; bij 52 — 44o vond hij Leptothrix, bij lager tem- 

 peraturen ook Oscillarineeen en Mastigocladen. 



Meneghini 3) vond in water dat boven 47, 5o warm was geen 

 wieren; bij deze temperatuur groeide Anabaena rudis. 



Pedecino 4) vond op Ischia een warme bron, waarin Oscillari- 

 neeen groeiden, die een temperatuur van 58o hadden; in andere 

 bronnen vond hij de hoogste temperatuur van levende zoden 47o, 

 in nog andere 40o. 



Nicolucci 5) vond de grens van het plantaardige leven in de door 

 hem onderzochte bronnen bij 60o. 



Uit deze waarnemingen volgt, dat er soorten van Oscillarineeen 

 en Diatomeeen bestaan, die in water van hooger temperatuur dan 

 45o leven kunnen en dat de grens voor haar leven verschillend is al 

 naar gelang der bron, dus waarschijnlijk afhankelijk van de soorten, 

 hetgeen daardoor nog meer waarschijnlijk wordt, dat niet alle Os- 

 cillarineae bij zoo hooge temperaturen leven kunnen, zooals mijne 

 weldra te vermelden proeven bewijzen. 



1) Ehrenberg, < Monatsberichte d. Acad, zu Berlin. 1858. 21 Oct.; 

 1859. p. 493; (geciteerd door Schultze 1. c. p. 49.) 



2) Cohn, die Algen des Carlsbader Sprudels. < Abh, der Schies. Ges. 

 d. Wiss. 1862. Heft 2. 



3) Meneghini, Conspectus Algologiae Euganeae. 1837. 



4) Pedecino, Sulle diatomee viventi presso alcune terme dell' Isola 

 d'Ischia. < Atti, dell. Acad, di NapoM III. 1867. p. 15. 



5) Nicolucci, < Rendic. d. R. Acad. d. sc. Napoli. 1842. p. 252-256, 

 (geciteerd door Pedecino 1. c. p. 1) 



