42 



DE INVLOED DER TEMPERATUUR OP DE 



Bij hooger temperatuur bevatten deze stoffen dus minder zuring- 

 zuur dan bij lager, in betrekking tot het geimbibeerde water. 



Mijn eigen proeven werden naar de volgende methode genomen: 



In krachtig groeiende internodien bezit het parenchym, zooals 

 bekend is, het streven zich te verlengen, waarin het echter door de 

 epidermis tegengehouden wordt. Deze verhouding heeft een krom- 

 ming van elke strook epidermis met parenchym, die uit zulk een 

 internodium geisoleerd wordt, ten gevolge, waarbij het parenchym 

 zich aan de convexe zijde bevindt. Dit parenchym is niet met water 

 verzadigd, doch kan hiervan nog opnemen, waardoor zijn lengte 

 vergroot en dus de kromming der strook vermeerderd wordt. Niet 

 zelden ziet men zulke strooken zich in water of zeer verdunde zout- 

 oplossingen tot schroeflijnen ineen winden. De hoeveelheid water, 

 die de epidermis zelve opneemt, is zeer gering. Uit de onderzoe- 

 kingen van Hofmeister is geblekenl), dat de oorzaak van deze 

 spanningsveranderlng alleen in de celwanden gelegen is, en dat de 

 spanning van den celinhoud geen invloed op den vorm van het ge- 

 heele weefsel heeft. De schroefwindingen der strooken zijn dus het 

 gevolg van de water-imbibitie der celwanden van het parenchym 

 en elke oorzaak, die deze imbibitie verandert, zal door een verande- 

 ring in de schroefwindingen bemerkbaar worden. Deze methode 

 van waarnemingen laat, om straks te vermelden redenen, geen 

 absolute bepaling der verlenging van het parenchym toe, doch kan 

 daarentegen, waar dit gewenscht wordt, zeer kleine verschillen 

 zichtbaar maken. De bijzonderheden der methode zijn verschillend 

 naar gelang van de te beantwoorden vraag. 



Bij het onderzoek over de vraag: of levende celwanden bij hooger 

 temperatuur meer of minder water kunnen bevatten dan bij lager, 

 stoot men op het bezwaar, dat het zeer moeilijk, ja wellicht onmoge- 

 lijk is, een levende celwand zijn maximum van watergehalte te 

 doen opnemen. Als namelijk een weefsel in water van een bepaalde 



1) Hofmeister, < Flora. 1862. p. 508. 



