50 DE INVLOED DER TEMPERATUUR OP DE 



Beide tabellen toonen, dat, onafhankelijk van den aard der ge- 

 bruikte zoutoplossing, de imbibitie-snelheid met de temperatuur 

 toeneemt. 



V. Van een internodium van Silaus tenuifolius werd een stuk 

 van 100 mm. in vier strooken gesplitst. Van twee van deze, die ge- 

 durende 20 uur bij 20° met water verzadigd waren, had a 8 — 6 en 

 b 8 — windingen. Daarna bleef a gedurende 5 minuten in een op- 

 lossing van 10% NaCl. van 40°, b in een dergelijke opiossing van 

 22°. Hierdoor ontwonden zij zich tot 4 — 4, resp. 4 — 7 windingen. 

 Dus verloren de celwanden bij hooger temperatuur hun imbibitie- 

 water sneller dan bij lager. 



VI. Op dezelfde wijze werden twee strooken uit een internodium 

 van Oenanthe fistulosa behandeld. Windingen voor het brengen in 

 zout: a 10 — 0, b 9 — 0. Na 1 minuut in de oplossingen van 40° resp. 

 22° : a 8 — 0, b 7 — 7. Dus was de ontwinding bij hooger tempera- 

 tuur weer sneller dan bij lager. 



VII. Drie, elk 90 mm. lange stukken van jonge internodien van 

 Oenanthe fistulosa werden elk in vier strooken gesplitst, en daarvan 

 de twee meest gelijke gebruikt. Na het bereiden bleven zij een uur 

 in water van 21,2°. Daarna kwam uit elk stuk een strook in 2% 

 NaCl.-oplossing van 40° (a), en uit elk een strook in 2% NaCl.- 

 oplossing van 21,2° {b). Hierin ontwonden zij zich. Voor het 

 brengen in de zoutoplossing waren de sommen der windingen voor 

 a 14—6, voor b 13—7. Na 3 minuten a 7—3, b 1 1—0. Na 10 minu- 

 ten a 7 — 0, b 6 — 7. Na 1 uur a 7 — 0, b 5 — 7. Dus vond de ontwin- 

 ding bij 40° in het begin sneller plaats dan bij 21,2°, en bereikte 

 ook spoediger haar maximum. 



De resultaten uit al deze proeven zijn dus de volgende: 



Celwanden bevatten (zoolang zij leven) in met water verzadig- 

 den toestand des te meer water, naarmate zij bij hooger tempera- 

 tuur verzadigd zijn. 



Celwanden nemen water en zoutoplossingen (tot 1% en wellicht 

 een weinig hooger) des te sneller op naarmate de temperatuur 

 hooger is. 



Celwanden geven hun imbibitie-water aan wateronttrekkende 

 middelen des te sneller af, naarmate de temperatuur hooger is. 



Uit de twee laatste resultaten volgt verder onmiddelijk: 



Plaatselijke verstoringen van den evenwichtstoestand van het 

 imbibitie-water in een systeem van celwanden worden des te sneller 

 hersteld, naarmate de temperatuur hooger is. 



Overeenkomstig hiermede zullen hoogst waarschijnlijk plaatse- 



