LEVENSVERSCHIJNSELEN DER PLANTEN. 61 



Koolrapen bleven de bladen ook dan frisch, wanneer de wortels tot 

 0° afgekoeld werden en zij zelven ongehinderd water verdampten. 

 Dit is algemeen het geval bij de aan ons klimaat eigene planten, 

 daar men deze 's winters als de temperatuur buiten tot 0° daalt, 

 nooit ziet verwelken. 



Blijven Meloen- en Tabakplanten gedurende eenige dagen in een 

 omgeving van 5° en lager, dan kan dit verwelken ten gevolge heb- 

 ben dat zij sterven. Dit verklaart waarschijnlijk de waarneming van 

 Bierkander l), die zag, dat Meloenen en andere planten in den 

 herfst stierven als de lucht-temperatuur nog 2° boven het vriespunt 

 was. 



De hoeveelheid vocht, die gedurende een bepaalden tijd door de 

 bladen verdampt wordt, neemt toe, als de temperatuur der wortels 

 stijgt. 



Van Beek en Bergsma 2) leidden dit uit deze proef af: Planten, 

 die met hare wortels in water (Hyacinthus orientalis), of in aarde 

 (Entelea arborescens, gekweekt waren, vertoonden tengevolge der 

 verdamping de temperatuur der bladen lager dan die der omgevende 

 lucht. Als nu de wortels verwarmd werden, daalde de temperatuur 

 van de bladen en van de oppervlakte van den Stengel, hetgeen een 

 sterkere verdamping aantoonde. De temperatuursveranderingen in 

 de bladen en den stengel werden met een thermo-eletrische naald 

 onderzocht. 



Het blijkt verder uit de volgende proef: Uit een aantal in potten 

 staande Tabaksplanten zocht Sachs 3) er twee uit, die in haar uiter- 

 lijke eigenschappen zooveel mogelijk met elkander overeenkwamen. 

 Het waren krachtige planten, elk met zes bladen. Nadat de aarde in 

 hare potten met water verzadigd was, werden deze in glazen potten 

 geplaatst, op welke een uit twee helften bestaand glazen deksel 

 luchtdicht bevestigd werd. Dit deksel Het slechts den stengel van 

 de plant en een thermometer door; de opening voor deze beide was 

 zoo goed mogelijk gesloten. Er kon dus uit de potten geen water 

 ontwijken dan dat, wat door de bladen verdampt werd, en het ge- 

 wichtsverlies der potten gedurende zekeren tijd kon aan het gewicht 

 van het verdampte water gelijk gesteld worden. Nu werden beide 

 planten dagelijks gewogen. Bij gelijke temperatuur der aarde stond 

 de verdamping van de eene tot die van de andere als 13,3 tot ll,k 



1) Zie pag. 20 en Goppert, Warme-Entwickelung. p. 124. 



2) Van Beek et Bergsma, < Ann. d. sc. nat. 1839. II. p. 90. 



3) Sachs, < Landw. Vers. I. 1859. p. 203. 



