66 DE INVLOED DER TEMPERATUUR OP DE 



Buiten de algemeene opgaven, dat met hooger temperatuur de 

 planter! uit den grond meer voedsel opnemen dan bij lager l)s is 

 mij slechts een onderzoeking over dit onderwerp bekend geworden. 

 Het is die van Peters: Ueber den Einfluss, welchen eine hohere oder 

 niedere Bodentemperatur auf den Verwitterungs- und Verwesungs- 

 process in der Ackererde ausiibt 2). Zij bevat hoofdzakelijk een 

 asch-analyse van eenige cultuurplanten, die, onder overigens vol- 

 komen gelijke omstandigheden, in het eene geval bij de gewone 

 luchttemperatuur, in het andere in omstreeks 8 — 10° warmer aarde 

 gegroeid waren, De rechtstreeksche invloed der temperatuur op de 

 aarde, die een sneller verrotting der organische en dus een volledi- 

 ger oplossing der anorganische bestanddeelen ten gevolge heeft 3), 

 en zoodoende het herstel van het gestoorde evenwicht in de plant 

 versnelt, kan hierbij voorloopig nog niet afgezonderd worden. 



In het voorjaar van 1861 mengde Peters eene groote hoeveelheid 

 zandigen kleigrond met wat zuiver zand, en vulde met een deel van 

 dit mengsel twee even groote bakken. Het overgeblevene vermeng- 

 de hij verder met 10% vochtigen humus, en vervulde ook hiermede 

 twee aan de beide vorige gelijke bakken. Deze vier bakken werden 

 op een der vensters van het laboratorium te Tharandt, waar Peters 

 zich destijds bevond, geplaatst, en door een bijzondere inrichting 

 werd de aarde in een der humus-rijke en in een der humus-arme 

 bakken verwarmd en haar temperatuur, zoolang de proef duurde, 

 8 — 10° hooger gehouden dan de temperatuur in de beide andere 

 bakken, waar zij alleen van die der lucht afhankelijk was. In ieder 

 der bakken werd een gelijk aantal jonge kiemplanten van Ma'is ge- 

 plaatst, en een bepaalde hoeveelheid graszaden gezaaid. Alle groei- 

 den goed, en werden, zoo dikwijls dit noodig was, met gedistilleerd 

 v/ater begoten. De Mais ontwikkelde zich in de verwarmde bakken 

 veel beter dan in de andere, vooal in de humus-rijke. De grasplan- 

 ten in den humus-armen verwarmden bak toonden een eenigszins 

 vergeild uiterlijk, en ontwikkelden zich in dezen dus minder goed 

 dan in de drie overige bakken. Na drie maanden werd de proef ge- 

 sloten, ofschoon de planten haar leven nog niet voleindigd hadden. 

 Zij werden met de wortels uit de aarde genomen, en haar gewicht en 

 chemische samenstelling, voornamelijk die der asch, bepaald. De 

 Mai's en grasplanten werden hierbij niet van elkander afgezonderd. 



1) O. a. Russell, < Journ. of the Royal agric. Society of Engl. XX. 2. 

 p. 481, (geexcerp. in Peters Jahresbericht III. 1860-1861, p. 157.) 



2) Landw. Versuchsst. 1862. III. p. 117. 



3) De Candolle, Physiologie vegetale, 1832, p. 1100. 



