LEVENSVERSCHIJNSELEN DER PLANTEN. 7T 



sneller gaat, naarmate de temperatuur hooger is, leert de dagelijk- 

 sche waarneming 1 ) : Planten van dezelfde soort ontwikkelen zich 

 in warme streken eerder dan in koudere; de soorten van ons kli- 

 maat groeien in warmer jaren sneller dan in koude; evenzoo wordt 

 haar groei verhaast door haar in warme kassen te brengen. Recht- 

 streeksche onderzoekingen zijn over dit onderwerp niet gedaan; 

 doch bij een waarneming van den groei van een Agave Jacquiniana 

 bevond Weiss 2) dat de snelheid van verlenging in de eerste plaats 

 van de temperatuur afhangt, en met deze stijgt en daalt. 



Een uitzondering op den regel schijnt aangewezen te worden door 

 de waarneming van Vilmorin 3), dat Tarwe, Haver en Bietwortel 

 zich in een warme kas gedurende een geheel saisoen even snel ont- 

 wikkelden als buiten groeiende voorwerpen derzelfde soorten. Aard- 

 bezien daarentegen ontwikkelden zich in de warme kassen sneller 

 dan daarbuiten. 



Omtrent de temperatuur, waarbij planten haar geheele leven kun- 

 nen doorbrengen, zijn, behalve de gegevens der planten-geographie, 

 de opgaven van in sneeuw levende Wieren (Protococcus nivalis, 

 Giges sanguineus, Disceraea nivalis 4) ) en van in of aan v\/^arme 

 bronnen groeiende planten belangrijk. Zoo groeit Aster Tripolium 5) 

 te Balaruc vlak aan den oever van een beek van 37,5°, Verbena 

 officinalis 5) te Bagneres aan een beek van 38,5° beide zoo dat hun 

 wortels door dit water besproeid worden, Volgens Schouw 6) 

 groeien op Ischia Cyperus polystachius en Pteris longifolia te mid- 

 den der op sommige plaatsen opstijgende warme dampen, en Kiit- 

 zing 7) noemt een aantal planten, die aan een warme bron groeien, 

 waarvan het water met een temperatuur van 84° te voorschijn 

 treedt. Deze en andere dergelijke opgaven lijden echter alle aan het 

 gebrek, dat de stand van den thermometer tusschen de bladen of 

 wortels der planten niet aangegeven is, en er dus omtrent de ware 

 temperatuur der plant geen zekerheid heerscht. De opgaven omtrent 

 in warme bronnen levende Wieren zijn reeds in § 2, pag. 16 en 17 

 besproken. 



1) A. P. De CandoUe, Physiologic v^gdtale, 1832. p. 468, 473. 



2) Weiss, < Bot. (inters, aus dem Physiol. Labor, d. Landw. Lehranst. 

 in Berlin, von H. Karsten. Heft II. 1866. p. 137. 



• 3) Vilmorin, < Comptes rendus 48. 1859, p. 587-589. 



4) Hochstetter, Neuseeland, p. 342, (vermeld door Sachs, Handbuch, p. 54.) 



5) A. P. De Candolle, Physiol, vdg^t. p. 876. 



6) Schouw, De aarde, de pi. en de mensch. 1857. p. 126. 



7) Kutzing, Auf Reisen und Daheim; Ueb. d. org. Leben in hohen 

 Warmegr. 1869. p. 6. 



