202 OVER DE BEWEGINQEN VAN RANKEN EN SLINGERPLANTEN. 



of in een schroeflijn op, waarbij steeds de bovenzijde convex wordt 

 De oorzaak hiervan is, dat, terwijl de onderzijde zich niet meer ver- 

 lengt, de bovenzijde krachtig in de lengte groeit. Niet zelden is de 

 groei der bovenzijde zoo sterk, dat daarbij de onderzijde passief 

 tezamengedrukt en verkort wordt. Daarenboven zijn ranken, met 

 weinige uitzonderingen, niet op de bovenzijde prikkelbaar. Raakt 

 de bovenzijde een steunsel aan, zoo heeft dit geen kromming ten 

 gevolge; raakt de onderzijde, of (bij vele ranken) een der beide 

 kanten een steunsel aan, zoo buigt zich de rank aan de aangeraakte 

 zijde concaaf. Deze buiging kan zoo sterk zijn, dat zelfs om dunne 

 draden windingen ontstaan, welke deze over de geheele lengte barer 

 concave zijde aanraken. Voor het onstaan dezer buigingen is bij de 

 meeste ranken niet anders noodig, dan een eenigszins aanhoudende 

 aanraking van een der prikkelbare kanten, gepaard met een zeer 

 geringe drukking. Bindt men om eene krachtige rank een dunnen 

 draad, zoodat de rondgaande beweging der rank niet verhinderd 

 wordt, zoo buigt zich in weinige uren de rank in een scherpen hoek, 

 op de plaats waar de draad zich bevindt, waarbij weder de onder- 

 zijde concaaf wordt. Is de zoo uitgeoefende drukking zeer gering, 

 of werkt zij slechts tijdelijk, zoo strekt de rank zich later weer. Niet 

 zelden gaat ook na het verwijderen van den prikkel de kromming 

 eenigen tijd voort, om later weer af te nemen. Ook strekt zich de 

 werking van den prikkel dikwijls over een grooter gedeelte der 

 rank, dan de aangeraakte plaats uit, en ziet men de rank zich ter 

 weerszijde van het steunsel, vooral als dit bewegelijk is, in een meer 

 of minder grooten bocht krommen. 



Deze beide laatste feiten bewijzen, dat de ontstaande buigingen 

 niet het rechtstreeksche gevolg van de eenzijdige drukking kunnen 

 zijn, daar zij, noch wat den tijd, noch wat de plaats van haar ont- 

 staan betreft, eenige rechtstreeksche afhankelijkheid of eenige even- 

 redigheid met deze oorzaak vertoonen. Evenzoo geldt dit van de 

 grootte der kromming. Laat men een rank om een niet al te dunnen 

 cylinder windingen maken, en neemt men den cylinder kort na het 

 ontstaan der windingen weg, zoo neemt men waar, dat de diameter 

 der windingen kleiner en haar aantal dus grooter wordt; de rank 

 kromt zich sterker, dan de aanwezigheid van den cylinder dit toe- 

 liet. 



Het is dus duidelijk, dat de grootte van het zich krommende dee! 

 van de rank, de duur en de intensiteit der kromming niet uitsluitend 

 van de eenzijdige drukking afhangen, doch dat inwendige, in de 

 rank aanwezige oorzaken deze verschijnselen teweegbrengen. De 



