258 OVER EENIGE MECHANISCHE EIGENSCHAPPEN 



den, welke door macroscopische proeven beslist kunnen worden. 

 Onder deze heb ik vooreerst die naar de rekbaarheid der geheele 

 pral met water gevulde, krachtig groeiende cellen uitgekozen en 

 aan een onderzoek onderworpen. Het is daartoe voldoende de uit- 

 rekking van de op den Stengel gemerkte 2 Cm. lange afdeelingen 

 bij een willekeurige rekkende kracht te meten, en met de kort te 

 voren verkregen cijfers voor den groei der zelfde afdeelingen te 

 ■vergelijken. 



De in deze richting genomen proeven toonden, dat de rekbaarheid 

 der afzonderlijke gordels van den Stengel dicht onder de eindknop 

 de grootste is, en van daar af voortdurend afneemt; m. a. w. hoe 

 ouder de onderzochte afdeeling, des te geringer hare rekbaarheid. 

 Dit vindt ook in die gevallen plaats, waarin de groeisnelheid van 

 den top des Stengels af, eerst toeneemt, dan op eenigen afstand een 

 maximum bereikt, en later weer afneemt. Het is duidelijk, dat hier- 

 uit geen conclusie omtrent de rekbaarheid der celwanden met zeker- 

 heid kan getrokken worden, want ten eerste bevinden zich deze 

 reeds in het begin van de proef in gedeeltelijk gerekten toestand, 

 en is dus de waargenomen uitrekking, bij de het snelst groeiende 

 cellen, slechts het verschil tusschen de werkelijke rekbaarheid der 

 celwanden en de vooraf aanwezige uitrekking. Ten tweede ont- 

 staan door het uitrekken veranderde spanningen tusschen inhoud 

 en wand, die een belangrijken invloed op de rekbaarheid kunnen 

 uitoefenen. 



Innig verwant met de vraag naar de rekbaarheid is die, naar de 

 buigzaamheid en tordeerbaarheid van groeiende plantendeelen. 

 Daar door den groei, onder zekere omstandigheden, zoowel tor- 

 sien als vooral buigingen kunnen tot stand gebracht worden, is het 

 van belang ook deze beide eigenschappen te kennen. Haar afhanke- 

 lijkheid van den ouderdom der cellen heb ik daarom eveneens aan 

 een onderzoek onderworpen. Bij die proeven behoorden dezelfde 

 voorzorgen, en dezelfde keus der exemplaren in acht genomen te 

 worden, als bij de zoo even vermelde over rekbaarheid. Ook haar 

 resultaat heeft slechts betrekking op de geheele cellen, geenszins 

 op de afzonderlijke celwanden. Het is geheel in overeenkomst met 

 dat omtrent de rekbaarheid. Men treft n.l. de grootste buigzaamheid 

 en de grootste tordeerbaarheid in de onmiddelijke nabijheid van 

 de eindknop aan; van daar af nemen beide eigenschappen naar het 

 oudere deel van den stengel toe steeds af. Dit is ook dan het geval 

 wanneer het maximum van den groei zich op eenigen afstand van 

 de eindknop bevindt. Het spreekt van zelf dat voor deze proeven 



